جلال الدوله را باستاندارى بصره ، و برادر دومش ابو فوارس را باستاندارى كرمان ، و برادر سومش مشرف الدوله را بحكومت عراق منصوب كرد .
پس از زمانى برادرش ابو فوارس در كرمان عليه حكومت مركزى دست بشورش زد ، ولى كودتا نافرجام بود زيرا سلطان الدوله آتش انقلاب را خاموش و برادرش را عفو كرد .
مشرف الدوله حاكم عراق نيز استقلال عراق را اعلام و برادرش را از سلطنت خلع و خود مستقلا زمام كشور را بدست گرفت و مردم او را شاهنشاه ناميدند .
برادر ديگرش ابو طاهر هم نسبت بوى وفادار نمانده و بمشرف الدوله پيوست . اين قضيه بسال 411 هجرى بود .
پس از گذشت دو سال بسال 413 با يكديگر همآهنگ شدند و سوگند ياد نمودند كه به پيمان خود استوار باشند ، به اين ترتيب كه عراق زيرنظر مشرف الدوله اداره شود و پارس هم متعلق به سلطان الدوله باشد .
سلطان الدوله در سال 415 درگذشت .
دولتهاى شيعه در طول تاريخ ( فارسى ) — صفحة 68
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٦٨