شاه طهماسب
شاه طهماسب پس از جلوس بتخت پادشاهى ، مواجه با مشكلات داخلى و شورشهاى محلى گشت . برادرش القاس ميرزا عليه او دست بكودتا زد ، طرفدارانى هم داشت ، از طرف ديگر سليمان قانونى پسر سلطان سليم بايران هجوم آورد ، و بر آذربايگان دست يافت ، ارتش او مدتى در تبريز بسر برد ، ولى سرماى سوزان ، بارانهاى سخت ، سلاحهاى آنها را خراب كرد ، و حيوانات مردند ، اين مرتبه هم مجبور به عقبنشينى گشتند ، و سرزمين آذربايجان را ترك گفتند و رهسپار بغداد شدند ، بغداد را اشغال كردند - ملاهاى سنى كه شيعه را مارقين مىناميدند - فتوا بكشتن آنان دادند ، و سرزمين عراق را از تصرف ايران بيرون آوردند ، و اين اتفاق بسال 941 ه بود . از سال 914 تا 941 عراق زير نظر دولت ايران اداره ميشد ، سلطان سليم قبر ابو حنيفه را تعمير كرد و به زيارت اعتاب مقدسه هم رفت .
در كتاب تحفة العالم نوشته شده است :
سلطان تركى وقتى به طرف نجف اشرف در حركت بود چهار فرسنگ به نجف مانده بود چشمش بگنبد بارگاه علوى افتاد فورا از مركب پياده شد ، كه باقى راه را پياده طى كند از سبب پرسيدند جواب داد : همين كه چشمم بگنبد افتاد بدنم را لرزشى فراگرفت ، گفتند قدرت پيادهروى ندارى ، به قرآن تفأل زد ، اين آيه آمد : « فاخلع نعليك انك بالواد المقدس