تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
و از امام ششم ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود چون كسى حديث كند و يكى عطسه زند گواه درستى آنست ، و فرمود : عطسه بيمار دليل بهبودى او است و آسايش تن . و از امير مؤمنان ( ع ) كه چون عطسه زند كسى و گويد الحمد لله رب العالمين على كل حال درد گوشها و دندان نبيند . و از امام باقر ( ع ) كه چون كسى عطسه زند تا سه بار او را تحيت گو و او را وانه از آن پس . و بنقل امير مؤمنان ( ع ) پيغمبر ( ص ) فرمود : كسى كه تحيت برادر عطسه زنش را وانهد روز قيامت از او بازخواست كند و بر برادر حكم صادر شود . 2 - دعوات راوندى : فرمودند ( ع ) هر كه عطسه كند و گويد : الحمد لله رب العالمين على كل حال و صلى الله على محمد و آل محمد از درد دندان و گوش ننالد . و از امام صادق ( ع ) كه هر كه عطسه زند و دست بر روى بينى نهد و گويد : الحمد لله رب العالمين كثيرا كما هو اهله از خدا آمرزشخواهد برايش پرنده زير عرش تا روز قيامت . و فرمود : چون كسى از شماها در خلاء عطسه زند بايد خدا را در دل حمد گويد ، و آنكه عطسه زند تا هفت روز از مرگ در امانست ، و در روايتى از صاحب الزمان ( ع ) تا سه روز در امانست . 3 - كتاب الامامه و التبصره : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه عطسه زدن هنگام حديث كردن گواه است ( بر راستى ) . و از همان به همين سند كه عطسه بيمار دليل خوب‌شدنست و آسايش تن . 4 - امالى صدوق : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه چون مسلمان عطسه زند و بعلتى خاموش ماند و فرشته‌ها از طرفش گويند : الحمد لله رب العالمين و اگر خودش آن را گويد آنها گويند : خدايت بيامرزد . 5 - مختار الخرائج : يسارى آورده از نسيم و ماريه كه چون صاحب الزمان از شكم مادر در افتاد بر سر دو زانو بود و هر دو انگشت سبابه‌اش بسوى آسمان سپس عطسه زد و فرمود : الحمد لله رب العالمين و صلى الله على محمد و آله . بنده خوار براى خدا نه روگردان و نه بزرگى جو ، سپس فرمود : ستمگران پندارند حجت خدا در هم شكسته و اگر بما اجازه دهند در گفتار هر شكى برافتد . 6 - قرب الاسناد : تا امام صادق ( ع ) كه فرمود : پدرم ميفرمود : چون يكى از شما بر سر خلاء عطسه زند خدا را در دلش حمد كند . گويم : پاره‌اى اخبار هم در باب تسليم و در باب كليات مكارم و در باب حقوق مؤمن گذشته .