بقولى آن را كذب و دروغ نخوانند گرچه خلاف واقع است زيرا دروغ زشت نزد شارع آنست كه گويندهاش مذمت شود .
11 - كافى : تا امام ششم در تفسير قول خدا ( 224 سوره البقره ) و خدا را در معرض قسمهاى خود نسازيد تا نيكى كنيد و تقوى داشته باشيد و اصلاح كنيد ميان مردم " يعنى چون دو تا را دعوت به صلح و آشتى كردى مگو بر من قسمى باشد اگر نكنم ( كارى را كه به او وعده ميدهد ) .
روشنگرى : بتفسير بيضاوى يعنى خدا را مانع كار خير نسازيد و قسم نخوريد به كارى كه خلاف كار خير است چنانچه آن حضرت بابن سمره فرمود : اگر قسم بر كارى خوردى و ديدى كار ديگرى بهتر از آنست همان را بياور و براى قسمت كفاره بده و يا مقصود اينست كه براى هر كارى قسم به خدا نخوريد و خدا را بىآبرو نكنيد و احترامش را نبريد تا اينكه نيكوكار و با تقوى و مصلح مردم باشيد زيرا كسى كه پر قسم خورد به خدا بر او گستاخى كرده و گستاخ بر خدا نه نيك است و نه با تقوى و نه مورد اعتماد براى اصلاح ميان مردم .
( و از طبرسى هم در ضمن اعراب آيه چند معنا نقل كرده كه بيش از كلام بيضاوى نيست ) .
12 - كافى : بسندش از معاويه بن وهب يا عمار كه امام ششم ( ع ) به من فرمود : برسان از قول من چنين و چنان را در باره چند چيز كه بدانها امر فرمود من گفتم : از قول شما اينها را برسانم و از خودم هم آنچه را به من فرمودى و جز آن را ( در تائيد آن ) بگويم ؟ فرمود : زيرا اصلاحكننده در آنچه گويد دروغگو نباشد همانا براى صلح و آشتى است و دروغ نيست .
بيان : برخى اصحاب گفتهاند در اين گونه موارد توريه واجب است تا دروغ نباشد مانند اينكه چون گويد : چنين گفته ( با اينكه نگفته ) قصد كند كه راضى است به اين گفته و مانند آن و آن احوط است .
باب صد و دوم در نامهنگارى و آداب آن و آغاز آن بنام خدا و هم در كارهاى ديگر
قرآن مجيد
1 - النمل : ( آيه - 31 ) راستى كه آن از سليمانست و راستى كه بنام خداى بخشنده مهربانست 32 - كه سرفرازى نكنيد بر من و بيائيد در بر من مسلمان .
2 - القلم آيه - ن سوگند بقلم و آنچه نويسند .