ميان مردم است كه ميانشان به هم خورده و نزديك كردن آنها است بهم چون از هم دورى گزيدند .
5 - عده الداعى : رسول خدا ( ص ) فرمود : بهتر صدقه صدقه زبانست ، گفته شد يا رسول الله صدقه زبان چيست ؟ فرمود : ميانجىگرى كه بدان اسيرى را رها كنى ، خونى را حفظ كنى و خيرى ببرادرت برسانى و بدى از او بگردانى .
6 - كافى ( مضمون شماره 4 را آورده ) و بدنبال بيانيست در تفسير تقارب .
7 - كافى : بسندى ( مضمون شماره 3 را از امام ششم ( ع ) آورده ) .
8 - كافى : بسندى تا مفضل كه امام ششم ( ع ) فرمود : چون ميان دو كس از شيعه ما نزاعى ديدى از مال من آن را عوض ده .
بيان : عوض بده تا نزاع برود چنانچه ديد خونخواهى را دفع مىكند و يا اسير با عوض آزاد مىشود و اين دو هم بوسيله مال از شرهم آزاد ميشوند ( با شرحى در اعراب حديث و لغت آن ) .
9 - كافى : تا ابى حنيفه رهبر حاجيان گفت : مفضل بما گذر كرد ، من و دامادم بر سر ارثى ستيزه داشتيم ، و ساعتى ايست كرد و سپس گفت : بيائيد به خانه و نزد او رفتيم و با چهار صد درهم ميان ما آشتى داد و از خودش آن را بما پرداخت و چون مطمئن شد از قطع ادامه نزاع ما با هم گفت بدانيد كه اين پول مال خود من نيست ولى امام صادق ( ع ) به من فرموده چون دو شيعه با هم نزاع دارند در چيزى ميان آنان آشتى دهم و از مال او عوض دهم ، و اين از مال آن حضرتست .
روشنگرى : ابو حنيفه بنام سعيد بن بيان پيشتاز حاج يا راننده حاج بوده و در نه روز يا 14 روز حاج كوفه را به مكه ميرسانده و از اين رو در اخبار از او بد گفته شده ولى نجاشى او را ثقه دانسته و در روايت فقيه بسندى آمده كه وليد بن صبيح به امام ششم ( ع ) مىگفت : ابو حنيفه ماه نو ذيحجه را در قادسيه ديده و با ما در عرفه حاضر شده ، فرموده نماز ندارد ، نماز ندارد - تا گويد ميگويم : دلالت دارد چون روايت پيش بمدح مفضل و بر اينكه امين آن حضرت بوده و بر استحباب بذل مال براى رفع نزاع ميان مؤمنان و بر اينكه ابى حنيفه از شيعه است .
10 - كافى : تا امام ششم ( ع ) فرمود : مصلح دروغگو نيست .
بيان : يعنى چون سخنى از يكى به ديگرى رساند كه آن را نگفته ولى بدان راضى است يا كارى را نقل كند كه آن را نكرده براى آشتى دادن آنان دروغ حرام نباشد بلكه خوب است ، و
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 31
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١