باب پنجاه و هفتم آداب راه رفتن
قرآن مجيد
1 - اسرى ( آيه - 37 ) راه مرو در زمين بسرافرازى كه تو نتوانى زمين را بشكافى و ببلندى كوهها نرسى 38 همه اينها بدكارى و ناپسند پروردگار تو است .
2 - طه ( آيه - 17 ) اين چيست در دست راستت اى موسى 18 عصاى من است كه بدان تكيه كنم و برانم گوسفندان مرا و مقاصد ديگر هم در آن دارم .
3 - الفرقان ( آيه - 63 ) و بندههاى رحمان آنانند كه راه روند بر زمين به آرامى .
4 - لقمان ( آيه - 18 ) و راه مرو بر زمين با سرافرازى كه خدا دوست ندارد هر كبر فروش و به خود بالنده را 19 در راه رفتن ميانهرو باش .
5 - القيامه ( آيه - 33 ) سپس رفت بسوى خانوادهاش شتابان و با تكبر .
اخبار باب
1 - مصباح الشريعه : امام صادق ( ع ) فرمود : اگر خردمندى پيش از رفتن بهر جا عزم درست و نيت صادق داشته باش ، و از رفتن بدان چه حذر بايد خود را باز دار ، در راه رفتن بانديشه باش ، و از عجائب صنع خدا عز و جل در هر جا عبرت گير ، در راه رفتن بازيگر و كبر فروش مباش ، و از آنچه به حكم دين نشايد چشم فرو بند ، و خدا را بسيار ذكر كن كه در خبر است هر جا ذكر خدا كنى روز قيامت نزد خدا گواه تو باشد و برايت آمرزش خواهند تا به بهشت ، روى با مردم پر حرفى مكن در راه كه بىادبى است ، بيشتر راهها كمينگاه شيطان و تجارتخانه او است از كيدش آسوده مباش ، رفت و برگشت و راهورزيت در طاعت خدا باشد زيرا هر حركتت در نامه عملت نوشته است ، خدا تعالى فرموده ( 25 - النور ) روزى كه گواه شود بر آنها زبانهاشان و دستهاشان و پاهاشان بدان چه در كار بودند " و خدا عز و جل فرمود ( 14 - اسرى ) و بهر آدمى بچسبانيم نامه عملش را در گردنش " .
2 - جامع الاخبار : تا پيغمبر ( ص ) كه فرمود : هر كه با عصا راه رود در سفر و حضر براى تواضع نوشته شود برايش بهر گامى هزار حسنه ، و محو شود از او هزار سيئه و بلند شود برايش هزار درجه .
3 - نوادر راوندى : تا رسول خدا ( ص ) فرمود : چه بد بندهايست آنكه بزرگى فرو شد و ببالد و فراموش كند بزرگوار متعال را و به همين سند از على ( ع ) كه ابو دجانه انصارى عمامه