11 - همان : تا امام ششم ( ع ) كه فرمود : كسى از شماها شرم ندارد كه بر پشت مركبش آواز خواند و آن تسبيح گو باشد .
12 - همان : تا پيغمبر ( ص ) كه فرمود : بپرهيز از زين سرخ غاشيه كه زين شيطانست .
13 - همان : تا امام ششم ( ع ) كه امام چهارم ( ع ) سوار ميشد روى قطيفه سرخ .
14 - تفسير عياشى : تا عبد الله بن عطاء مكى كه امام باقر ( ع ) ما را برد به بهاربند ما و الاغى و استرى خواست و فرمود كدام را دوستتر دارى ؟ گفتم : الاغ را فرمود : الاغ را به من واگذار ، گفتم : استر را من دوستتر دارم و سوار الاغ شد و من سوار استر شدم ، و چون به راه افتاديم الاغ در راه رفتن خود برقص آمد تا دو شانه آن حضرت بلرز آمدند و بغاشيه زين چسبيد گفتم : قربانت گويا از شكمت شكايت دارى ؟ فرمود : تو متوجه اين حال من شدى ؟ راستش رسول خدا را الاغى بود بنام عفير چون سوارش ميشد از شادى برسول خدا ( ص ) برقص مىآمد تا دو شانه آن حضرت مىلرزيدند و او بغاشيه زين مىچسبيد و مىفرمود : بار خدايا اين از من نيست ولى از عفير است و اين الاغ من هم از شادى به من برقص راه رفت و بزينش چسبيدم و گفتم : بار خدايا اين از من نيست اين از الاغ من است .
15 - مكارم الاخلاق : امير مؤمنان فرمود : هرگز مركب من بسر در نرفته ، گفته شد :
گفته شد : چرا ؟ فرمود : زيرا كه من هرگز زراعتى را لگد نكردم .
16 - الدره الباهره : گفت موسى بن جعفر ( ع ) وقتى رشيد بمدينه آمد او را سوار بر استر برخورد كرد و رشيد در اين باره به آن حضرت اعتراض كرد و آن حضرت فرمود : از بزرگ منشى اسب سوارى فرود آمدم و از خوارى شتر سوارى خود را بالا بردم و بهترين امور ميانه آنها است .
17 - دعوات راوندى : از ابى هاشم گفت : سوار مركب شدم و گفتم : "
سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ
" و يكى از دو سبط ( ع ) آن را از من شنيد و فرمود : به اين فرمان ندارى فرمانت اينست كه چون بر آن جا كردى ياد كنى نعمت پروردگارت را عز و جل كه ميفرمايد : " ياد كنيد پروردگارتان را چون بر آن جا گرفتيد " گفتم : چگونه بگويم ؟ فرمود بگو :
الحمد لله الذى هدانا للاسلام و الحمد لله الذى من علينا بمحمد و آله ، و الحمد لله الذى جعلنا في خير امه اخرجت للناس .
كه نعمتهاى بزرگى را ياد كرده باشى سپس بگوئى
سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا
تا آخر آيه . . .
18 - مكارم الاخلاق ( پس از ذكر سوار شدن كه در آخر شماره 10 گذشت افزوده ) بار خدايا توئى بردارنده بر پشت و يارى دهنده بر هر كار ، و يار در سفر ، و سرپرست در خاندان و مال و فرزند ، بار خدا توئى بازو و يارم ، و چون مركبت تو را برد در راه بگو : بيرون شدم