و آنجا نكنيد زيرا در آنها كسى باشد كه تو را بس باشد .
28 - همان : تا امام ششم ( ع ) كه لقمان به پسرش گفت : چون با مردمى همسفر شدى بسيار در كار خود و آنان مشورت كن و پر برويشان لبخند بزن ، و در توشه خود به آنها كريم باش ، و چون تو را خواندند بپذير ، و چونت كمك خواستند به آنها كمك ده و در سه چيز از آنها پيش باش در خموشى و در نماز و بخشش هر چه دارى از پاكش و مال و توشه ، و چونت بر حقى گواه خواستند گواه باش و چونت مشورت كردند بكوش در نظر دادن به آنها ، و تصميم نگير تا خوب وارسى و بينديشى ، و جواب مشورت مده تا برخيزى و بنشينى و بخوابى و بخورى و نماز كنى و فكر و حكمت خود را بكارگيرى در مورد مشورت زيرا هر كه اندرز پاك ندهد به مشورت خواه خود خدا راى او را از وى بگيرد ، و امانت را از او ريشهكن كند .
چون ديدى يارانت روانهاند با آنها روانه شو ، و چون كارى كنند با آنها همكار باش و چون صدقه يا وامى دادند تو هم بده ، و از كسى كه سالخوردهتر از تو است شنوا باش و چون در راه سرگردان شديد فرود آئيد ، و اگر در مقصد دچار ترديد شديد ايست كنيد و مشورت كنيد ، و چون يكى را ديديد از راه خود از او نپرسيد و او را رهنما نسازيد زيرا يكنفر در بيابان پهناور شكآور است شايد كه جاسوس دزدها باشد يا همان شيطانى باشد كه شما را سرگردان كرده و از دو كس در حذر باشيد جز كه در آنها بينيد آنچه من بينم زيرا خردمند چون چيزى به چشم خود بيند درستى آن را بشناسد و حاضر بيند آنچه غائب نبيند .
پسر جانم چون وقت نماز رسد آن را براى چيز پس مينداز آن را بخوان و راحت شو كه آن دين است ، و در جماعت نماز بخوان گرچه بر سر چوبى باشد ، بر روى پاكش خود مخواب كه زود زخم بردارد ، و آن كار حكيمان نباشد جز كه در كجاوه باشى و بتوانى كشى به يارى تا مفاصل نرم شوند ، نزديك منزل از مركبت پياده شو كه به تو كمك شود ، و پيش از خود به او علف بده ، و قصد فرود كرديد در خوبتر جاى زمين باشد در رنگ و نرمى خاك و فراوانى گياه ، و چون فرود شدى پيش از نشستن دو ركعت نماز بخوان ، و با آن زمين كه در آن فرود آمدى وداع كن و بدان و اهلش سلام كن كه هر جا اهلى دارد از فرشتهها و اگر توانى طعامى نخورى تا اول از اين صدقه بدهى بكن و تو را باد به خواندن قرآن ( كتاب خدا خ ب ) تا سوارى و بذكر تسبيح تا در كارى ، و بدعاء كردن تا بيكارى ، مبادا در آغاز شب روانه باشى ، بايد سر شب منزل كنى و از نيمه شب تا پايانى روانه شوى و مبادا در راه رفتن آواز بر آرى .
29 - همان : تا اينكه رسول خدا ( ص ) نهى كرده از اينكه كسى شبانه بر خاندان خود در كوبد چون كه از سفر آمده جز كه به آنها خبر داده باشد .
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٣