باب چهل و نهم در خوشخوئى و خوشصحبتى و آداب ديگر سفر
قرآن مجيد
سوره النحل ( آيه - 80 ) و ساخت براى شما از پوست چهارپايان خانهها كه سبك داريد آنها را در روز كوچ و در هنگام اقامت .
اخبار باب
1 - خصال : تا امير مؤمنان در سفارش به پسرش محمد بن حنفيه بدان كه مرد مسلمان را دو مروت باشد يكى در حضر و ديگر در سفر ، آنچه در حضر است : خواندن قرآنست و همنشينى با دانشمندان ، و نظر در فقه ، و وقتشناسى نماز جماعت ، و در سفر بخشش توشه ، و كم اختلافى با ياران ، و بسيارى ذكر خدا عز و جل در هر سربالائى و نشيب و منزل كردن و برخاستن و نشستن .
2 - همان : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : شش است : سه در حضر و سه در سفر ، آنها كه در حضرند ، خواندن قرآن خدا عز و جل ، و آباد كردن مساجد خدا ، و تحصيل برادران و در سفر بخشش توشه و حسن خلق ، و شوخى كه گناه خدا نباشد - تا آخر خبر .
3 - امالى صدوق : تا امام صادق ( ع ) فرمود : مروت در سفر فراوانى توشه است و خوبى آن ، و بخشش آن بهمراهان و رازدارى از همسفران پس جدائى و پر شوخى كردن در جز آنچه مايه خشم خدا عز و جل باشد .
گويم : هر دو خبر و جز آنها در باب مروت و جز آن گذشته .
4 - خصال : تا معصوم كه فرمود : حق مسافر اينست كه اگر بيمار شد تا سه يارانش با او باشند .
محاسن : مانندش را آورده .
5 - قرب الاسناد : تا رسول خدا ( ص ) ( نزديك مضمون شماره 4 را آورده ) .
6 - خصال : تا پيغمبر ( ص ) فرمود : سه تا را خدا عز و جل پذيراى حفظ نيست ، كسى كه در خانه ويرانه منزل كند ، و آنكه ميان راه نماز بخواند ، و آنكه پاكش خود را رها سازد و نبندد .
7 - محاسن : تا امام ششم ( ع ) كه از مردانگى نباشد بازگفتن آنچه در سفر بيند از خوب و يا بد .