بگوئيد : منزل ما را مبارك كن كه بهترين پذيرا كنى و فرمود : چون يكى از شما در سفر گم شود يا بر خود ترسد فرياد كشد : اى صالح بدادم برس كه در برادران پرى شما صالح نامى است كه در بلاد بگردد براى شما خود را وقف شما كرده و چون آواز را بشنود پاسخ دهد و گمشده را راه نمايد و پاكش او را برايش نگهدارد .
و فرمود : هر كدام شما از غرق شدن بترسد بخواند
بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
( آيه 41 سوره هود ) بسم
اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ
( و آيه 67 سوره الزمر )
ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ .
25 - قرب الاسناد : تا ابن اسباط كه به امام كاظم ( ع ) گفتم : چه ميفرمائى از صحرا بروم يا دريا راه ما بيمناك و پر خطر است ؟ فرمود : از صحرا برو سپس فرمود : برايت مانعى نيست كه به مسجد رسول خدا ( ص ) روى و دو ركعت نماز در جز وقت فريضه بخوانى و صد بار از خدا خير بخواهى ، اگر به دريا شدى همان را بگو كه خدا تبارك و تعالى فرموده :
ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
، و اگر دريا طوفانى شد بگوئى
بسم الله اسكن بسكينه الله وقر بوقار الله و اهداء باذن الله و لا حول و لا قوه الا باذن الله .
گفتيم : خدايت شايسته دارد سكينه چيست ؟ فرمود : بادى كه از بهشت برآيد بنگار آدمى و بوى خوش و همانست كه بابراهيم ( ع ) فرود شد و گرد اركان كعبه ميگشت و پايهها را مينهاد گفتيم آن از همانست كه فرمود : ( 248 سوره البقره ) و
فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ .
فرمود : آن سكينه در تابوت بود و در آن طشتى بود كه دل پيغمبران را در آن شستشو ميكردند ، و تابوت ميگرديد در بنى اسرائيل همراه پيغمبران ، سپس بما رو كرد و فرمود : تابوت شما چه باشد ؟ گفتيم سلاح ، فرمود راست است آن تابوت شما است .
سپس فرمود : اگر به راه صحرا رفتى بگو آنچه را خدا فرموده ( 3 سوره الزخرف ) پاك است آنكه فراهم كرد براى ما اين را و نبوديم ، نزديك كن آن و راستش ما بسوى پروردگارمان باز گرديم " كه راستى بندهاى نباشد آن را بگويد و از شتر يا مركب خود به زمين افتد و زيانى بيند بفرمان خدا و فرمود : چون از منزلت بدر شدى بگو :
بسم الله آمنت بالله توكلت على الله لا حول و لا قوه الا بالله
كه فرشتهها به روى شياطين زنند و گويند : نام خدا برده و ايمان به خدا آورده و توكل بر خدا كرده و گفته :
لا حول و لا قوه الا بالله .
گويم : اين خبر در باب آداب و سنن بسندى گذشته و در آنست كه چون آهنگ چيزى كردى و براى صحرا سوار شدى چون بر مركبت استوار گشتى بگو : سبحان الذى - تا آخر و اگر