تو بر هر چه توانائى ، و هر كارى به تو برگردد ، اى كه مانندى ندارى ، و شنواى و بينا است .
روايت ديگر در نماز وداع با خانواده چهار ركعت با تضرع بسندى كه مردى آمد نزد پيغمبر ( ص ) و گفت : قصد سفرى دارم و وصيت خود را نوشتم ميفرمائى بكدام از سه كس آن را بدهم ، پدرم يا پسرم يا برادرم ؟ فرمود : كسى كه بار سفر بسته جانشينى در خاندانش ننهد بهتر از چهار ركعت كه در خاندانش بجا گذارد ، در هر ركعتى سوره حمد بخواند و
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و بگويد : بار خدا من بدينها بدرگاهت تقرب جستم و آنها را خليفه من ساز در اهل و مالم و آن جانشين وى شود در اهل و مال و خانهاش تا برگردد بخاندانش .
21 - همان : تا اينكه گفته : چون پيغمبر ( ص ) سفر ميكرد با خود پنج چيز برميداشت آينه ، سرمهدان ، چنگال ( به شرحى در پاورقى ص 239 ) و مسواك و شانه ، و در روايت ديگر مقراض .
چون رو به سفر كنى سه بار بگو :
بالله أخرج و بالله ادخل و على الله توكل
، خدايا بدين راه كه ميروم خوبى بر من بگشا و به خوبى بسررسانش ، و حفظم كن از هر جاندارى كه در چنگ تو است راستى پروردگارم در راه راست است ، زيرا هر كه با اخلاص آن را گويد بسا كه از خاصان باشد و بسلامت اندر است نه ندامت و چون بدر خانه رسيدى آن را بگو كه امام كاظم ( ع ) در روايتى فرموده كه چون كسى از شما آهنگ سفر كند بر در خانهاش رو براهى كه بدان توجه دارد بايستد و سوره حمد را بخواند در پيش رو در سمت راست و چپ و آيه الكرسى بخواند در اين سه سو سپس گويد : بار خدا مرا نگهدار و هر آنچه با من است ، مرا سالم دار و آنچه با من است و مرا برسان و آنچه با من است بطور خوبى ، كه البته خدايش با هر چه با او است حفظ كند و او را با هر چه با او است سالم دارد ، سپس به صباح ( راوى حديث ) فرمود :
آيا نديدى كه كسى خودش محفوظ ماند و آنچه با او است محفوظ نماند ، و خودش سالم ماند و آنچه با او است سالم نماند و خودش برسد به مقصد و آنچه با او است نرسد ، گفتم آرى ، قربانت .
گويم : روايت داريم تا امام رضا ( ع ) كه فرمود چون از منزلت بدر شوى براى سفر يا در حضر بگو :
بسم الله آمنت بالله و توكلت على الله ما شاء الله و لا حول و لا قوه الا بالله
و شياطين برخورند فرشتهها به روى آنها زنند و گويند : راهى به دو نداريد با اينكه نام خدا برده و به دو ايمان آورده و توكل كرده و گفته :
ما شاء الله لا حول و لا قوه الا بالله .
گويم : روايت داريم تا ابى خديجه كه چون امام ششم ( ع ) از منزل بيرون شدى ميگفت :
اللهم خرجت اليك و لك اسلمت و بك اسلمت و بك آمنت و عليك توكلت
.