مسئله
خلوت و جنود ذكر
آنگاه كه ذاكر به ذكر بپردازد و ذكر حقتعالى در دل او جاى بگيرد و ديدهء بصيرتش باز و بينا بشود علاقهى ويژهاى به خلوت پيدا كند چنانچه به غير از مواقع ضرورى و نيازمندى از آن بيرون نرود و پس از دفع نيازمندى وارد خلوت مىشود و به ذكر اشتغال مىورزد و لشكريان ذكر بر او از اطراف هجوم مىآورند و چون پاى ملخى است كه صدائى چون صداى زنبور عسل از وى به گوش مىرسد و از پشت بوى هجوم مىآورد و مانند آتشى كه بر هيزمى مىافتد اطراف او را احاطه مىكند .
و گاهى اتفاق مىافتد شب هنگام از خلوت بيرون مىآيد و در بيابان به حركت خود ادامه مىدهد و تا چشم كار مىكند راست و چپ و ميمنه و ميسره بيابان را زير نظر خود مىگذراند و او خود