( 1 )
انتقاد هفتم و پاسخ آن
( 2 ) انتقادكنندگان مىگويند : نقش « امام » در جامعه ، حفظ و نگهدارى شريعت اسلام و مواظبت كردن از احوال امت و جامعهء اسلامى است .
و اگر غيبت امام ، به آن گونه كه « اماميه » مىگويند ، ادامه پيدا كند و اقامهء حدود و اجراى احكام و جهاد با دشمنان كه بايد به وسيلهء او انجام شود ، همگى متوقف گردد و احتياجى كه موجب نصب او گرديده برآورده نگردد ، بنا بر اين ، وجود چنين امامى با عدمش مساوى خواهد بود .
( 3 ) اين انتقاد نيز سست و بىپايه است ، به خاطر اينكه : اولا : دعوت به حق و تبليغ اسلام ، منحصر به شخص امام نيست بلكه اين وظيفهء همهء مسلمين و مؤمنين است ، مگر نه اين است كه همواره ، اين شيعيانند كه تبليغ و ترويج مذهب و شناساندن راه صحيح را به مردم به عهده گرفته و انجام مىدهند . امام شخصا احتياج به عهده گرفتن اين كار را ندارد ، همان گونه كه ظهور و گسترش دعوت پيغمبران همواره به وسيلهء پيروان و مؤمنين به آنها بوده است . و به همين مقدار