« عثمان بن سعيد سمان عمرى » و پسرش « محمد بن عثمان » كه هر دو از موثقترين افراد وى بودند و نيز « بنى سعيد » و « بنى مهزيار » در اهواز و « بنى الركولى » در كوفه و « بنى نوبخت » در بغداد و عدهاى از اهل « قزوين » و « قم » و ساير مراكز كه همگى نزد « اماميه » و « زيديه » معروف و مشهورند و اكثر اهل تسنن آنان را مىشناسند و تمامشان مردمان عاقل ، امين ، فهميده ، دانشمند و مورد اعتماد شيعه و غير شيعه بودهاند . و جالب اينكه خليفه و سلطان وقت نيز به آنان احترام مىگذاشت و اين احترام گزاردن دلايلى داشت :
اولا : به خاطر اين بود كه آنان نزد مردم انسانهاى با فضيلت و عادلى بودند ، به گونهاى كه خليفه ابدا به اتهاماتى كه دشمنان به آنان وارد مىكردند ، اعتنا نمىكرد .
ثانيا : به خاطر اين بود كه آنان شديدا از بيان آرا و اعتقادات حساس سياسى پرهيز مىكردند و هرگز چيزى كه بهانهاى به دست دشمنانشان بدهد ، اظهار نمىكردند .
( 1 ) 2 - مدتها قبل از اينكه « مهدى » متولد شود ، پيغمبر و همهء امامان قبل از او خبر داده بودند كه « مهدى » قبل از اينكه ظاهر شده و قيام كند ، حتما بايد دو « غيبت » را سپرى كند ، غيبت اول ، كوتاه و غيبت دوم ، بسيار طولانى خواهد بود . در غيبت اول ، دوستان خصوصيش ، اخبار و مكانش را به ديگران خواهند گفت ، ولى در غيبت دوم ، هيچ گونه اطلاعى از اخبارش نخواهند داشت و تنها مكانش را عدهاى از دوستان مؤمن و با تقوا كه همواره در خدمت او بوده و
الفصول العشرة في الغيبة ( ده انتقاد و پاسخ پيرامون غيبت امام مهدى عج ) ( فارسي ) — صفحة 61
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٦١