1 - تأخير انداختن نماز تا هنگام خنك شدن هوا .
2 - تعجيل در نماز ، كه اين هم به دو صورت ممكن است :
الف - اينكه نوافل را مختصر و كوتاه بجا آوريم ، يا اينكه آنها را بر ظهر مقدّم داشته و قبل از ظهر بخوانيم و يا اينكه از ظهر به تأخير انداخته و بعد از نماز ظهر بجا بياوريم .
ب - اينكه با ترك كردن مستحبّات نماز ظهر ، آن را كوتاه و مختصر كنيم .
معناى اوّل « ابراد » كه عبارت از : « تأخير انداختن نماز تا هنگام خنك شدن هوا » بود ، به وسيلهء حديث زراره تأييد مىشود .
عبد اللّه بن بكير مىگويد : زراره خدمت امام صادق عليه السّلام شرفياب شده و عرض كرد : شما در باب وقت نماز ظهر و عصر فرمودهايد كه وقت آنها هنگامى است كه سايهء شاخص به ترتيب يك ذراع و دو ذراع باشد ، سپس فرمودهايد : در تابستان إبراد كنيد ، إبراد در موقع نماز ظهر چگونه است و چگونه ابراد كنيم ؟
سپس زراره كتابچهء خود را گشود تا فرمايشات حضرت را ثبت كند . ولى حضرت به او جوابى ندادند ، پس زراره كتابچه را بست و گفت : همانا ما وظيفه داريم كه از شما سؤال كنيم و شما بهتر از هر كسى به وظايف خويش آگاه هستيد و سپس از محضر امام عليه السّلام خارج شد .
بعد از او ابو بصير به محضر امام عليه السّلام شرفياب شد . امام صادق عليه السّلام به او فرمودند : زراره دربارهء چيزى سؤال كرد و من پاسخ او را ندادم و لذا ناراحت شده و بيرون رفت . تو فرستاده و نمايندهء من هستى كه نزد او رفته و از قول من به او بگويى : در تابستان نماز ظهر را هنگامى كه سايهء تو برابر خودت شد و نماز عصر را هنگامى كه سايهات دو برابر تو شد بخوان .
زراره هم در تابستان به همين ترتيب عمل مىكرد و نماز مىخواند
السجود على الأرض (آغاز و انجام سجده يا سجده بر زمين) (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: علي الأحمدي الميانجي
ص١٠٦