قبول كردهاند ولى به احكام آن عمل ننمودند ، مانند حكومت بنىاميه و بنىمروان و عباسيان و غيره .
تأسفبارتر ادامه حاكميت درشتى و سنگدلى و وحشيگرى حتَّى در زمان معاصر است كه زمان شكوفائى علم و رشد فكر و فلسفه و عصر روشنايى و علم در برخى نقاط عالم و عصر ترقى و مقهور كردن قوانين طبيعت توسط بشر و عصر تسخير كرات آسمانى و عصر حكومت قانون در شؤون مختلف زندگى بشر است .
بله ، قوانينى وضع كردند و كنفرانسها و كنگرهها تشكيل دادند و پيمان و معاهداتى دربارهء آزادى بشر و حفظ حقوق او بستند . مثلًا در سال 1625 م .
گروسيوس كتاب قانون جنگ و صلح را نوشت و پس از آن در سال 1648 م . پيمان داستاگاليا منعقد شد و در سال 1748 م . مونتسكيو كتاب روح القوانين را نوشت و روسو كتابى در دفاع از اسرا تأليف كرد و دو وانل نيز چنين كرد . در نيمه قرن 19 قلمرو قانون بينالمللى توسعه پيدا كرد و قواعدش رو به تكامل نهاد و اول شروع به عقد پيمانها و معاهدات و صدور بيانيهها و موافقتنامهها براى ايجاد مراكز اسراى جنگى و تنظيم امور آن نمودند و شروع به حمايتهاى قانونى گوناگون از اسرا و اموال آنها با هدف نابود كردن و برانداختن سنگدلى و بدرفتارى كه اسرا با آن روبرو بودند كردند . اين مراتب در بيانيه بروكسل صادره در سال 1874 م .
و موافقتنامه سال 1899 م . و 1907 م . و موافقتنامه ژنو در مورد اسراى جنگ سال 1929 م . آمده است . اخيراً نيز نمايندگان 62 دولت در ژنو در سال 1949 م . گرد آمدند و در دوازدهم ماه مه موافقتنامه جديدى براى حمايت قربانيان جنگ كه اكنون در حال اجرا است ، صادر كردند . « 1 »
هامش
( 1 ) . اسرى الحرب عبر التاريخ ، تاريخ تمدن گوستاولوبون ، ص 400 و 407 و اسلام و حقوق بين الملل ، ص 141 و 163 .