صليبىها مانند طوفان ويرانگرى بودند كه از هيچ چيز فروگذار نمىكردند و همچون جانوران درنده ويرانگر همه چيز را در هم شكستند . از هر جا عبور كرده يا اقامت گزيدند خواه در اروپا يا آسيا همه چيز را تاراج كردند ، همه را قتل عام كرده و همه جا را آتش زده و ويران نمودند ، به پيرمردان و زنان و كودكان يورش برده و آنان را از دمتيغ گذرانده و اسيران را كشتند و اجساد را مثله كرده و قبور را نبش كردند و دست به ارتكاب انواع گناهان و جرائم زده و دختران را ربودند و نواميس مردم را بر باد دادند و تمامى ارزشهاى انسانى را زير پا نهاده و به هيچ عهد و پيمانى توجّه نكردند .
گروههاى نخستين صليبى دست به تعديات و جرائم فراوانى زده و سپس به تاراج كردن و غارت آغاز نموده و به هتك ناموس مردم پرداختند ، كودكان را در آغوش مادرانشان مىكشتند و تكه پارههاى بدن آنها را در هوا پراكنده مىساختند . خلاصه اعمالى مرتكب شدند كه دانشمندان مرتكبين آنها را ديوانگان ناميده و به جنايت آنان اعتراف كردهاند .
امّا مسلمانان هنگامى كه بر آنها مسلّط شدند ، با آنها بنحو پسنديده و نيكو رفتار كردند ؛ ابن عماد الدين زنگى تمامى مردان و زنان و اطفال را آزاد و رها كرد و اموالشان را به آنها برگرداند و به غير از جنگجويان و بعضى از راهبان و كشيشانى كه صليبىها را به جنگ با مسلمانان تحريك و تشويق مىكردند كسى را نكشت . امّا مروّت و مردانگى صلاح الدين ايوبى و تسامح او در رفتار با صليبىها ضرب المثل شده است « 1 » جرائم و جنايت صليبىها و اعمال زشت و وحشتانگيز آنها زيادتر از آنست كه اين نوشتار گنجايش آن را داشته باشد . لذا
هامش
( 1 ) . اسرى الحرب عبر التاريخ ؛ تاريخ تمدن گوستاولوبون ، ص 400 و 407 ؛ اسلام و حقوق بين المللاحمد رشيد ، ص 141 و 163 .