15 . نخل را [ با جارى كردن آب در نخلستان ] غرق نكنيد .
16 . هرگاه مردى از پائينترين طبقات مسلمانان يا افضل آنان به فردى از مشركين توجه كند ( در حالى كه آن مشرك در امان اوست ) تا اينكه آن مشرك كلام خدا را بشنود ، پس اگر كلام خدا را شنيد و از شما تبعيّت كرد در اين صورت برادر دينى شماست ؛ ولى اگر نپذيرفت ، با استعانت از خداوند متعال او را به مأمن و مأوايش برسانيد .
17 . كشتزار را آتش نزنيد .
18 . در سرزمين آنها سمّ ريخته نشود .
19 . چهار پايانى كه گوشت قابل مصرف دارند ، كشته نشوند ، مگر آن كه به گوشتش نيازمند باشيد .
20 . فرمانده سپاه بايد از نظر مركب ضعيفترين افراد سپاه باشد .
21 . اگر دشمنان مسلمانان را ملاقات كرديد ، آنها را به اسلام دعوت كنيد « 1 » پس اگر اسلام را برگزيدند ، همان را از ايشان پذيرفته و دست از آنها باز داريد و بعد از اسلام آوردن و مسلمان شدن از آنها دعوت كنيد كه سرزمين كفر را رها كرده و در قلمرو اسلام ساكن شوند ، پس اگر انجام دادند ، از ايشان پذيرفته و از آنها درگذريد .
22 . ولى اگر از اينكه مهاجرت كنند خوددارى نمودند و ماندن در سرزمين خود را برگزيدند و از اينكه به دارالهجره بروند سرتافتند ، به منزله مؤمنان باديه نشين قلمداد شده و احكامى كه بر باديهنشينان داراى ايمان جارى مىشود بر آنها روا خواهد شد و از موارد فىء و تقسيم غنائم برخوردار نخواهند بود ( يعنى سهمى در آنها ندارند ) مگر اينكه در راه خدا هجرت نمايند .
هامش
( 1 ) . در احاديث فراوانى ، اين موضوع مورد تأكيد قرار گرفته و گفته شده : « تا آنها را به اسلام دعوتنكردهايد ، به جنگ نپردازيد و بدين سان حجت را بر آنها تمام كنيد » .