تمامى آن را به نماز مىايستاد . و همواره قبل از شروع جنگ دعاهائى بر لب داشت و خدا را با آن دعاها مىخواند كه جامع الاحاديث ، ج 13 ، ص 139 و صفحات بعد از آن و بحار ، ج 32 ، ص 461 و 462 آنها را روايت كردهاند از جمله :
« خدايا همانا تو راهى از راههايت را نشان دادى و رضايت خود را در آن قرار دادى و دوستان خود را بسوى آن فرا خواندى و آن را گرانمايهترين راههايت نزد خود از نظر ثواب و عزيزترين آنها نزد خود به لحاظ بازگشت ( بسوى تو ) و محبوبترين آنها بسوى تو به لحاظ مسير و طريق قرار دادى ، سپس از مؤمنين جان و مالشان را خريدى . . . « 1 » » و نيز
« الهى قدمها به سمت تو برداشته شد و قلبها و دلها براى تو تپيد و دستها به طرف تو بالا رفت و چشمها به جستجويت گشوده شد . فقدان پيامبر خود و زيادى دشمنان و پراكندگى دلهايمان را به تو به شكايت مىآوريم ، پروردگارا بين ما و قوم ما گشايش به حق فراهم ساز كه تو بهترين گشايندگانى « 2 » » و نيز :
در زمان جنگ صفّين هنگامى كه حضرتش شنيد گروهى از اصحابش اهل شام را ناسزا مىدهند فرمود : « بدانيد كه نسبت به شماخوش ندارم كه دهان به دشنام بگشائيد ! امّا اگر كردارشان را يادآور مىشديد و گمراهىها و كارهاى ناشايستهء آنان را برمىشمرديد ، هم براى گفتار زيبندهتر بود و هم براى بهانه گوياتر ! شما بايد به جاى دشنام به آنها مىگفتيد : بارپروردگارا ! خون ما و آنها را بر هم مباح مگردان و ميانهء ما و آنها را سازگار ساز و آنان را از گمراهى به راه
هامش
( 1 ) . « اللهم انك اعلمت سبيلا من سبلك جعلت فيه رضاك و ندبت اليه اولياءك و جعلته اشرف سبلك عندك ثوابا و اكرمها لديك مآبا واحبّها اليك مسلكاً ثم اشتريت من المؤمنين انفسهم و أموالهم . . . » .
( 2 ) . « اللهم اليك نقلت الاقدام و افضت القلوب و رفعت الايدى و شخصت الأبصار نشكو اليك غيبة نبينا و كثره عدونا و تشتت اهوائنا ربنا افتح بيننا و بين قومنا بالحق و أنت خير الفاتحين » .