نخست شيخ محتمل است .
يا ممكن است بگوئيم احتمالًا آنچه كه امام حكم به بازگرداندن آن داده چيزى بوده كه از خارج اردوگاه دشمن گرفته شده و آن چه در اردوگاه وجود داشته غنيمتى براى جنگجويان بوده ، خواه سلاح بوده باشد خواه چيز ديگر .
آنچه مطلب را در اين زمينه تا حدى آسان مىسازد همان است كه قبلًا در امر اول گفته شد و آن اين است كه دشمنان آن حضرت از نظر جان و مال حكم كفار را داشتند ، ولى حضرت بر آنان منت نهاد و از آنها درگذشت ، چنان كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله بر مردم مكه كه كفار بودند منت نهاد . پس بنابراين همهء آن چه كه آن حضرت به ياران خود بخشيد حلال بوده و آن چه كه از اموال دشمنانش به خودشان پس داد ، يا بدانها دست نزد ، مشمول لطف آن حضرت شده و حضرتش با منت نهادن ، گذشت كرده است . بنابراين ، آنچه كه در مورد آن ، گذشت و بخشش ثابت نشده باشد حكم غنيمت جنگى خواهد داشت .
الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 269
مساهمون: علي الأحمدي الميانجي
ص٢٦٩