كه در تذكره و مبسوط و مغنى آمده است . و نظريه ديگر عدم جواز كه در به كار بردن آن نياز و ضرورت را شرط مىكند . كما اين كه از شرايع الاسلام و منتهىنقل شد . علت عدم جواز آن ، تبعيت از نهى كشتن زنان و كودكان است .
9 . علامه حلى مىفرمايد : « اگر زنى در صف كفار يا در آستانه قلعه آنان بايستد و مسلمانان را دشنام دهد ، يا در برابر آنان خود را برهنه كند ، تيراندازى به دو جايز است ؛ عكرمه گويد : « هنگامى كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله اهل طائف را محاصره كرد ، زنى ظاهر شد و شرمگاه خود را برهنه كرده و گفت ارزانى شما ! اگر مرديد ، بزنيد . » كه مردى از مسلمانان به سويش تيراندازى كرد و درست در هدف نشاند . « 1 »
نظير اين روايت در التحرير و المغنى « 2 » نيز آمده است . در المغنى اضافه بر نظر دوم چنين آمده است :
تيراندازى به زنى كه براى كفار تير آماده مىكند يا آب به آنها مىدهد ، يا آنها را به جنگ تحريك مىكند جايز است ، زيرا وى در حكم رزمنده است .
به نظر نگارنده حق همان است كه در جواهر آمده « در صورتى كه ضرورت ايجاب نكند ، جايز نيست » . « 3 »
حديثى هم كه نقل شد ، از طرق ما نيست و تنها در بعضى از اخبار آمده است كه از كشتار نهى شده است ؛ به اين تعبير كه مىفرمايد : « اگر زنان ، اميران و صالحان شما را به زشتى ياد كردند و حتى نواميستان را دشنام دادند ، در امانند « 4 » » .
آرى ، اگر زن به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله يا امام عادل دشنام دهد قتلش
هامش
( 1 ) . منابع روايت قبلا ذكر شد و نيز ، ر . ك : تاريخ واسط ، ص 165 .
( 2 ) . المغنى ، ج 10 ، ص 496 ؛ التحرير ، ج 1 ، ص 136 .
( 3 ) . جواهر الكلام ، ج 21 ، ص 74 .
( 4 ) . شرايع همانگونه كه در جواهر ، ج 21 ، ص 344 آمده است .