باب السخاوة ( جود ، بخشش )
3933 / 1 -
السّخاء سجيّة ، الشّرف مزيّة .
1 / 11 سخاوت خلق و خوى است « 1 » و شرافت ، برترى و مزيتى است .
3934 / 2 -
السّخاء خلق . 1 / 25 سخاوت ، خلق و خوى است .
3935 / 3 -
السّخاء زين الإنسان . 1 / 67 سخاوت ، زيور انسان است .
3936 / 4 -
السّخاء يزرع المحبّة . 1 / 82 سخاوت ، محبّت انسان را در دلها مىكارد .
3937 / 5 -
السّخاء أشرف عادة . 1 / 105 سخاوت ، شريفترين عادت است .
3938 / 6 -
السّخاء خلق الأنبياء . 1 / 198 سخاوت ، خوى پيامبران است .
3939 / 7 -
السّخاء يثمر الصّفاء . 1 / 198 سخاوت ، صفا و صميميت به بار آورد .
3940 / 8 -
السّخاء ستر العيوب . 1 / 228 سخاوت ، پوشش عيبهاست .
3941 / 9 -
السّخاء يكسب الحمد . 1 / 274 سخاوت ، ستايش مردم را به دست آورد .
3942 / 10 -
السّخاء عنوان المروّة و النّبل . 1 / 311 سخاوت ، سر آغاز مردانگى و نجابت است .
3943 / 11 -
السّخاء حبّ السّائل و بذل النّائل . 1 / 386 سخاوت ، دوست داشتن سائل و بذل عطا و بخشش است .
3944 / 12 -
السّخاء يكسب المحبّة و يزين الأخلاق . 2 / 10 سخاوت ، دوستى و محبت به بار آرد و اخلاق را زيور بخشد .
3945 / 13 -
السّخاء إحدى السّعادتين .
2 / 20 سخاوت ، يكى از دو بخش سعادت انسانى است .
هامش
( 1 ) - يعنى هنگامى انسان سخاوتمند باشد كه به صورت خلق و خوى و ملكه در آمده باشد ، نه آنكه به صورت اتفاق و ندرت باشد ، و روايت بعدى هم ظاهرا به همين معنى است .