تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 314

مساهمون:

ص٣١٤

2318 / 36 -

كثرة حياء الرّجل دليل إيمانه . 4 / 590 شرم بسيار مرد ، نشانه و دليل ايمان او است .

2319 / 37 -

قرن الحياء بالحرمان . 4 / 493 حيا و شرم با محروميت همراه است . « 1 »

2320 / 38 -

من استحيى حرم . 5 / 142 كسى كه شرم كند محروم است .

2321 / 39 -

من قلّ حياؤه قلّ ورعه . 5 / 269 كسى كه شرمش كم باشد پارسايىاش كم است .

2322 / 40 -

من لا حياء له فلا خير فيه . 5 / 264 كسى كه شرم ندارد خيرى در او نيست .

2323 / 41 -

من كساه الحياء ثوبه خفى عن النّاس عيبه . 5 / 311 كسى كه شرم جامهء او را بپوشاند عيب او از مردم پنهان ماند . « 2 »

2324 / 42 -

من استحيى من قول الحقّ فهو أحمق . 5 / 339 كسى كه از گفتن سخن حق شرم كند چنين كسى احمق و نادان است .

2325 / 43 -

من صحبه الحياء فى قوله زايله الخناء فى فعله . 5 / 354 كسى كه گفتارش با شرم و حياء همراه باشد تباهى و نابودى در كار خود ندارد .

2326 / 44 -

من لم ينصفك منه حياؤه لم ينصفك منه دينه . 5 / 418 كسى كه حيا و شرمش سبب انصاف او با تو نگردد ، دين و آيينش نتواند او را به انصاف با تو وادار كند .

2327 / 45 -

من لم يتّق وجوه الرّجال لم يتّق اللَّه سبحانه . 5 / 442 كسى كه از روى مردم پروا و پرهيز نداشته باشد از خداى سبحان پروايى ندارد .

2328 / 46 -

من لم يستحى من النّاس لم
هامش
( 1 ) - معناى اين حديث و حديث بعدى و نظاير اين دو در پاورقى صفحات قبلى گذشت . ( 2 ) چون همان شرم او موجب شود كه حرفى و يا عملى كه عيب او را آشكار كند از او سر نزند .