است ، از بلا و گرفتارى مىترسد ، و به رحمت پروردگار خويش اميدوار است .
844 / 37 -
المؤمنون لأنفسهم متّهمون ، و من فارط زللهم وجلون ، و للدّنيا عائفون ، و إلى الآخرة مشتاقون ، و إلى الطّاعات مسارعون . 2 / 146 مؤمنان نفسهاى خويش را متّهم سازند ، و از گذشتهء لغزشهاى خويش ترسانند ، و دنيا را ناخوش دارند ، و به آخرت مشتاقاند و به سوى فرمانبردارى پروردگار شتابان هستند .
845 / 38 -
لا يشبع المؤمن و أخوه جائع .
6 / 388 مؤمن غذاى سير نمىخورد در صورتى كه برادرش گرسنه باشد .
باب الأمانة ( امانت دارى )
692 / 1 -
أدّ الأمانة إذا ائتمنت و لا تتّهم غيرك إذا ائتمنته ، فإنّه لا إيمان لمن لا أمانة له . 2 / 207 بپرداز امانت را هر گاه امانتى نزد تو نهادند ، و اگر امانتى به كسى دادى او را متّهم مكن ، كه به راستى ايمان ندارد كسى كه امانت ندارد .
693 / 2 -
أدّ الأمانة إلى من ائتمنك و لا تخن من خانك . 2 / 188 هر گاه امانتى به تو سپردند آن را باز ده ، و خيانت مكن با كسى كه به تو خيانت كند .
694 / 3 -
الأمانة و الوفاء صدق الأفعال و الكذب و الافتراء خيانة الأقوال .
2 / 130 امانتدارى و وفا ، درستى و صداقت كردار است ، و دروغ و افتراء ( تهمت ) خيانت گفتار . « 1 »
695 / 4 -
لا إيمان لمن لا أمانة له . 6 / 400 ايمان ندارد كسى كه امانتدار نيست .
696 / 5 -
من عمل بالأمانة فقد أكمل الدّيانة . 5 / 448 كسى كه به امانت دارى عمل كند ديانت خود را كامل كرده است .
697 / 6 -
من استهان بالأمانة وقع فى
هامش
( 1 ) - يعنى همانگونه كه صداقت و راستى در گفتار است ، در كردار نيز هست ، و همانگونه كه خيانت در كردار است در گفتار نيز هست .