830 / 23 -
المؤمن قريب أمره بعيد همّه كثير صمته خالص عمله . 2 / 92 مؤمن كارش نزديك ، اندوهش دور ، « 1 » خموشىاش بسيار و عملش خالص و پاك است .
831 / 24 -
المؤمن الدّنيا مضماره ، و العمل همّته ، و الموت تحفته ، و الجنّة سبقته .
2 / 87 مؤمن ، دنيا ميدان تمرين ( و مشق ) او است ، و عمل ، همّت او ، و مرگ پيشكش و سوغات او ، و بهشت جايزهء بزرگ او است .
832 / 25 -
المؤمن نفسه أصلب من الصّلد و هو أذلّ من العبد . 2 / 124 مؤمن جانش از سنگ سخت محكمتر است و در همان حال از برده افتادهتر است .
833 / 26 -
المؤمن إذا نظر اعتبر و إذا سكت تفكّر ، و إذا تكلّم ذكر ، و إذا أعطى شكر ، و إذا ابتلى صبر . 2 / 127 مؤمن چون به چيزى بنگرد پند گيرد و چون خموش باشد تفكّر و انديشه كند ، و چون لب بگشايد به ياد خدا باشد ، و چون چيزى به او عطا شود شكر گزارد ، و چون گرفتار بلا شود صبر كند .
834 / 27 -
المؤمن إذا وعظ ازدجر ، و إذا حذّر حذر ، و إذا عبّر اعتبر ، و إذا ذكّر ذكر ، و إذا ظلم غفر . 2 / 127 مؤمن چون موعظه شود اندرز پذيرد ، و چون بيمش دهند بترسد ، و چون پندش دهند پند گيرد ، و چون ( مبدأ و معاد و معارف ديگر را ) به يادش آرند ياد آور شود ، و چون ستمى به او رسد در گذرد .
835 / 28 -
المؤمن أمين على نفسه مغالب لهواه و حسّه . 2 / 164 مؤمن بر خود امين است ( و از كردار خود اطمينان دارد ) بر هوا و هوس و احساس خود چيره و غالب است .
836 / 29 -
العقل خليل المؤمن ، و العلم وزيره ، و الصّبر أمير جنوده ، و العمل قيّمه . 2 / 135
هامش
( 1 ) - يعنى مؤمن آرزوى دور و دراز ندارد كه كارش دور باشد ، و اندوه آينده و دور او براى روز رستاخيز است .