و دليلهاى روشن در بارهء امامت آن جناب باندازهاى است كه دلها را حيران كرده ، و زبان دشمن را از خوردهگيرى گنگ و لال ساخته .
و ولادت آن حضرت در شهر مدينه سال هشتاد و سه بود ، و در ماه شوال در سال صد و چهل و هشت در سن شصت و پنج سالگى از دنيا رفت ، و در قبرستان بقيع در كنار پدر و جد و عمويش امام حسن عليه السّلام به خاك سپرده شد .
مادرش ام فروة دختر قاسم بن محمد بن أبى بكر است .
مدت امامت آن حضرت سى و چهار سال بوده .
پدرش حضرت أبو جعفر بطور آشكار به او وصيت فرمود ، و بطور صريح در بارهء امامتش تصريح فرمود .
1 - محمد بن ابن عمير از هشام بن سالم از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود : چون هنگام وفات پدرم شد به من فرمود : اى جعفر در بارهء اصحاب خويش بنيكى كردن بايشان تو را سفارش ميكنم ، من گفتم : قربانت گردم به خدا ايشان را چنان واگذارم كه مردى از ايشان در شهر از كسى پرسش نكند ( يعنى چندان بايشان از علوم و معارف و احكام بياموزم كه نيازمند پرسش از ديگران نباشند ) .
2 - و ابان بن عثمان از أبى الصباح كنانى روايت كرده كه گفت : امام باقر عليه السّلام بفرزندش جعفر عليه السّلام نگاه كرده فرمود : اين ( پسر ) را مىبينى ؟ اين از كسانى است كه خداى عز و جل در بارهشان فرموده : « و خواهيم منت نهيم بر آنان كه كه ناتوان شمرده شدند در زمين ، و بگردانيمشان پيشوايان و امامان
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 174
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٧٤