باب ( 11 ) در ذكر فرزندان امام باقر عليه السّلام و شماره و نامهاى ايشان است
پيش از اين ( در آخر باب 7 ) گفتيم فرزندان آن حضرت هفت تن بودند : ( 1 ) ابو عبد اللَّه جعفر بن محمد ( ع ) كه كنيهاش همان أبا عبد اللَّه است ( 2 ) عبد اللَّه بن محمد ، و مادرشان ام فروة دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر است ( 3 ) ابراهيم ( 4 ) عبد اللَّه كه اين هر دو در زمان زندگى پدر در كودكى از دنيا رفتند و مادرشان ام حكيم دختر اسيد بن مغيرة ثقفى است ( 5 ) على ( 6 ) زينب ، مادرشان ام ولد بود ، ( 7 ) ام سلمة كه او نيز مادرش ام ولد بوده ، و در بارهء هيچ يك از فرزندان امام باقر عليه السّلام كسى اعتقاد امامت نداشته جز در بارهء حضرت جعفر بن محمد ( ع ) ، و برادرش عبد اللَّه رضى اللَّه عنه بفضل و صلاح معروف بود .
و روايت شده كه آن جناب نزد برخى از مردم بنى اميه رفت ، پس آن مرد خواست آن جناب را بكشد عبد اللَّه به او گفت : مرا نكش تا من براى خدا يار تو باشم ، و دست از من بدار تا بسود تو براى خدا مدد كارت شوم و مقصودش از اين گفتار اين بود كه او كسى است كه نزد خدا شفاعت كند و شفاعتش پذيرفته شود ، آن مرد اموى گفت : تو به اين مقام و رتبه نيستى ، و او را زهر داده شهيد ساخت .