ملاقات كرده است ، و در آن هنگام وى در سفر ديمترى ، شاه گرجستان ، به هنگام بازديد از نواحى مرزى داغستان ، در ركاب او بود . نويسنده مىافزايد كه ابو المظفر ، با دختر شاه ديمترى ازدواج كرده بود و به استقبال پدر زن خود آمد و او را با احترامات شايسته پذيرا شد . اين هم مطلب گرانبهاى ديگرى از تاريخ منتشر نشدهء ابن ازرق است . 3
وجود اين خاندان را شهادت سكههايى كه استاد پاخوموف در مقالهء خود شرح داده است ، 4 تأييد مىكند . در آنجا به سكههاى اميران زير اشاره شده است :
( الف ) الملك العادل مظفّر بن محمد بن خليفه ، كه نام او با نام خلفا المقتفى ( 530 - 550 / 1136 - 1160 ) و المستنجد ( 559 - 566 / 1160 - 1170 ) همراه است . تاريخ سكّه 555 - 559 / 1160 - 1164 است .
اين مظفّر ( در اثر ابن ازرق : ابو المظفّر ) ، قطعا پسر اميرى است كه غرناطى از او نام برده است .
( ب ) بيك برس بن مظفّر ، همراه با نام خليفهها مستضى ( 566 - 575 / 1170 - 1180 ) و ناصر ( 575 - 622 / 1180 - 1225 ) .
( ج ) عبد الملك بن بيك برس ، با نام خليفه ناصر .
فقط در سكههاى مظفّر نام سلطان سلجوقى ( السلطان المعظّم ) ذكر شده است ؛ در سكههاى بيك برس و عبد الملك چنين نيست . از ميان نامهاى اميران ، مظفّر يادآور يكى از افراد بنو مظفّر است ، همچنانكه در منبع به نام خانوادهء « رئيس » مفرّج اشاره دارد . نام خليفه نيز به همينسان مىتواند نشانهء منصبى باشد كه خاص خانوادهء « رؤسا » بوده است ( نگاه كنيد به دربندنامه ، كه در صفحات قبل نقل شد ) . نام بيك برس ( « ببرشاه » ) نشانهء تركى شدن رايج نامهاست كه زير نفوذ سلاطين صورت مىگرفت
تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — صفحة 270
مساهمون: ولاديمير مينورسكى
ص٢٧٠