نيز بر خلاف ظاهر مذهب مسلمانان است و اين به مذهب صحيح ما شايستهتر است .
سيدمرتضى رحمه الله هم همين را تأييد كرده و ظاهر روايات هم همين است ، وى سپس روايتهاى مخالف را « خبر واحد » شمرده است . « 1 »
6 . مرحوم طبرسى ( متوفاى 548 ق ) مىنويسد : افزايش چيزى بر قرآن ، به اجماع علما باطل است و اما كاسته شدن از آن ، بعضى از اصحاب ما و گروهى از حشويّهء از اهلسنت گفتهاند كه در قرآن تغيير يا نقصانى پيش آمده است ، ليكن عقيدهء صحيح در مذهب ما بر خلاف آن است . « 2 »
7 . سيد بن طاووس حلّى ( متوفاى 664 ق ) گفته است : عقيدهء شيعه ، عدم تحريف است . « 3 »
8 . علامهء حلّى ( متوفاى 726 ق ) در جواب سيد مهنّا گفته است : حق آن است كه تغيير و تأخير و تقديم و افزايش و كاهش در قرآن نيست و پناه بر خدا از اين عقيده و امثال آن ، كه موجب راهيابى شك به معجزهء جاويدان پيامبر خداست ، معجزهاى كه به صورت تواتر نقل شده است . « 4 »
9 . محقق اردبيلى ( متوفاى 993 ق ) در مسأله لزوم به دست آوردن علم به اين كه آن چه مىخواند ، قرآن است ، گفته است : بايد اين علم را از راه تواتر كه علمآور باشد به دست آورد و تنها به شنيدن حتى از يك عادل اكتفا نكرد . . . و چون تواتر قرآن ثابت شده است ، پس ايمن از اختلال است . . . علاوه بر اين كه در نوشتهها ضبط شده و حرف به حرف و حركت به حركت آن شمارش شده است . همچنين راه نگارش و راههاى ديگر ، گمانِ غالب بلكه يقين مىآورد كه چيزى بر آن افزوده يا از آن كاسته نشده است . « 5 »
10 . قاضى نور اللَّه شوشترى ( متوفاى 1029 ق ) گويد : وقوع تحريف در قرآن كه به
هامش
( 1 ) . تبيان : ج 1 ، ص 3
( 2 ) . مجمع البيان : ج 1 ، ص 10
( 3 ) . سعد السعود : ص 144
( 4 ) . اجوبة المسائل المهنائيه : ص 121
( 5 ) . مجمع الفائدة والبرهان : ج 2 ، ص 218