زمانى مخصوص و وقتى معين ندارد و به خواست و ارادهء حق تعالى مىباشد . بر اين اساس مسلمانان همواره و هر لحظه ، چشم به راه و منتظر ظهور موفور السرور و جهان آراى آن بزرگوار مىباشند .
با اين همه ، هر پژوهشگر با اندك دقتنظر و تحقيقى مىتواند بهرهها و مزاياى فراوانى بر اين غيبت به دست آورد . از جمله :
1 - با اين باور ، هر مؤمن بايستى پيوسته مقيّد و پايبند همهء دستورها و فرمانهاى الهى بوده و از هرگونه انحراف ، ستم و غصب حقوق ديگران بپرهيزد و از هر آلودگى خود را بر كنار دارد ، چون در آن دولت و حكومت الهى ، داد هر مظلومى از ظالم گرفته شده و عدالت در سراسر گيتى گسترده مىشود ، و ظلم و ستم از جهان رخت بر مىبندد . و كسى نبايد بگويد كه منع و نهى شريعت اسلامى و قرآن كريم ، از هر ظلم و ستمى كفايت مىكند . در پاسخ به اين سخن ، بايد گفت كه احساس و اعتقاد به وجود قدرت برتر ، خود عاملى بازدارنده و مانعى پر توان و قوى براى هر كژى و نادرستى است . در روايتى صحيح هم آمده است كه
« خداوند امورى را به وسيله سلطان منع مىكند كه با قرآن منع نمىكند » . « 1 »
2 - اين حالت باعث مىشود كه مؤمن همواره در وضعيت آماده باش كامل باشد ، تا به محض ظهور ، بىدرنگ و با سرعت هرچه
هامش
( 1 ) - « ان اللّه ليزع بالسلطان ما لا يزع بالقرآن » .
تفسير ابن كثير ، ج 5 ، ص 109 .