اسرار آگاهى يابيم ، ولى اصولا به حقيقت و واقعيت آن ايمان و اعتقاد كامل داريم كه در مورد حضرت مهدى عليه السّلام هم بايد چنين باشد ، كه هست .
از سوى ديگر - همچنانكه از پيش گفته شد - بر اساس باورهاى راستين اسلامى معتقديم كه خداوند متعال ، كارى لغو و بيهوده انجام نمىدهد و نيز به دلايل محكم و استوار عقلى و نقلى و امور غيبى بيشمارى ، معتقديم كه ندانستن حكمت امر يا قانونى ، باعث وارد شدن خدشه و يا خداى نكرده تزلزل در اعتقادات ما نمىشود ، به همان ترتيب كه در احكام شرعى و عبادى چنين است . چه آنكه ممكن است سرّ و رمز حكمى از احكام و يا فلسفهء قانونى از قوانين الهى را ندانيم و يا نيابيم . ولى اصل بندگى و عبوديت موجب اجرا و عمل به آن حكم الهى مىباشد . همانگونه كه در ديگر اديان الهى و حتى مرامهاى غير الهى و نيز در قوانين بشرى ، لزوم اين اطاعت و پيروى حتمى است .
بر اين اساس مىگوييم :
فرض مىكنيم كه انسان عاقل ، دلايلى را كه در فصلهاى پيشين در مورد لزوم و وجوب ايمان به حضرت مهدى عليه السّلام با تمامى ويژگىها و خصوصياتش بيان شد ، بپذيرد ، و قبول كند كه او حجة بن الحسن العسكرى است و متولد شده ، و در سن پنج سالگى بعد از شهادت پدر بزرگوارش به امامت رسيده و با توجه به ديرزيستى ايشان تا امروز زنده و در قيد حيات است .
در اين صورت ، ناگزير بايد به اين غيبت طولانى هم ايمان آوريم ، چه آنكه سرّ و رازى از آن را بدانيم و بيابيم ، و يا ندانيم و نيابيم . . . زيرا چه بسا
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 256
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٥٦