طغيانها كسب قدرت كند ، تا طعمهء يأس و نوميدى نشود ، بلكه چنگ به رشتههاى اميد و آرزو مىزند كه عدالت در جهان گسترش يافته و فراگير شود .
امّا اختلاف پيروان اديان گذشته و ديگر اقوام ، در نام رهايىبخش منتظر ، به معنى انكار بشارتهاى پيامبر اسلام نيست ، و بررسى نادرستى تشخيص آنان در اين مورد ، ضرورت ندارد . اسلام خود اين مهم را انجام داده و نام ، حسب ، نسب ، اوصاف ، روش زندگى ، نشانههاى ظهور و چگونگى داورى آن بزرگ را بيان داشته است .
روايات اهل سنّت نيز آنچنان فراوان است كه بزرگان ، حافظان ، فقها و محدّثان ايشان به تواتر آنها تصريح كردهاند ، و بيش از پنجاه صحابى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آنها را نقل كردهاند ، و ما در اين بحث ، از آنها بهره خواهيم گرفت .
امّا اختلاف شيعه و سنّى در نام مهدى ، كوچكترين دليل و دست آويزى براى خاورشناسان و پيروانشان در جهت انكار اصل ظهور حضرت مهدى عليه السّلام ، به وجود نمىآورد . بلكه خود يكى از دليلهاى قاطع بر اين حقيقت است . زيرا مانند اختلاف در توضيح و بيان يك امر واقعى و حقيقى است ، مانند اختلاف در قديم و حادث بودن قرآن كريم ، كه با وجود آن اختلافها ، همه بزرگان اسلام در كافر شمردن منكر قرآن ، اتّفاق دارند . و در همين راستا ، در شرح و بسط بسيارى از باورها اختلاف هست و درعينحال همه به اصل آن معتقد و پايبند مىباشند .
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 25
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٥