حقيقت آشكار و برملّا نشود ؟
آيا امكان دارد فكر و دانش معمولى كودكانهء او ، پس از آنهمه برخورد و نشست و برخواستها و پرسش و پاسخها ، باز هم بر كسى هويدا و روشن نشود ؟
بر فرض اينكه مردم فرصت كشف حقيقت اين امامت زودرس را پيدا نكرده باشند ، چرا حكومت وقت كه در توانش بود و در راستاى صلاح و بقاى خودش بود ، در اين زمينه اقدامى نكرد ؟ دقت كنيد ! اگر اين كودك امام ، در فكر و انديشه و دانش بسان ديگر كودكان مىبود ، براى متوليان حكومت بسيار آسان بود كه او را در برابر پيروان و ديگر مردمان مورد آزمايش قرار داده و درجهء علمى او را به دانشمندان نشان دهند . و خود را از آنهمه دغدغه و ترس و هراس - كه از تزلزل و فروپاشى پايههاى حكومتى داشتند - نجات بخشند . بديهى است كه آزمايش كودكى خردسال بسيار سادهتر و آسانتر از مردى چهل يا پنجاه ساله است .
و كودك معمولى ، هرچند هم زيرك و باهوش باشد ، هرگز نمىتواند از هر آزمايش و امتحانى همواره موفق و پيروز بيرون آيد ، چه رسد به اينكه بتواند به جايگاهى كه امام معصوم عليه السّلام از نظر شيعه دارد ، برسد .
در اينجا تذكّر اين واقعيت مناسب است كه در امامت الهى - به عنوان هبهء بارى تعالى بر يك بندهء برگزيده - سنّ مطرح نيست . و امام معصوم ، از همان اوان كودكى و تولد ، بر بسيارى از علوم و معارف احاطه كامل دارد . و اصولا علم خود را از بشر نگرفته ، و درجات الهى خود را با
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 244
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٤٤