حديث ، تفسير ، اعتقادات و همهء رشتههاى دانش - به تعاليم الهى نه از سوى بشر - سرآمد اهل زمان ، بلكه غيرقابل قياس با اهل زمان خود باشد ، و بر همهء علوم احاطه كامل داشته باشد . در غير اين صورت نمىتواند بر همهء پيروان خود - با داشتن تفاوتهاى بسيار در سطح دانش و اطلاعات - احاطه و نفوذ داشته باشد . لذا مىبينيم كه برخوردها و ملاقاتهاى فراوان ، بين امام عليه السّلام و پيروانشان و يا دشمنان و بدخواهانشان ، از مسلمان و غير مسلمان ، اتفاق مىافتاد . و مىدانيم كه لحظهلحظهء اين بزرگواران در زير چشمها و ديد نافذ دوستانه و يا خصمانهء ياران و دشمنان قرار داشت .
با اين همه ، همواره همگان در برابر ايمان ، عظمت ، بزرگوارى ، عطوفت ، بردبارى ، دانش همه جانبه و فراگير و . . . آنان سر تعظيم فرود آورده ، و علم و تقواى سرشار الهى ائمه ، ديگران را به خضوع در برابر آنان وا مىداشت .
بنابراين ، بدون هرگونه شك و ترديد ، مسلمانان آن دوران پيش از بررسى زندگى ائمه و اطلاع از حقيقت و واقعيت ، زير بار امامت كودكى نمىرفتند كه خود را رهبر و پرچمدار اسلام مىداند . و اين چنين در راهش جان و مال خود را فدا نمىكردند ، بدون اينكه شناخت صحيح از او داشته باشند .
اگر فرض كنيم كه در آغاز ، مردم قدمى در كشف حقيقت برنداشته باشند ، آيا ممكن است ماهها و سالها بگذرد ، و ملاقاتها و برخوردهاى فراوان بين امام و طبقات مختلف مردم پيش آيد ، باز هم
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٤٣