موضوعى تازه و شگفتانگيز نبوده و نيست ، چون بعضى از پدران بزرگوار معصومشان نيز در همين حدود سنّى به مقام امامت رسيدهاند ، مانند حضرت امام جواد عليه السّلام در هشت سالگى ، حضرت امام هادى عليه السّلام در نه سالگى حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام پدر ارجمندشان در بيست و دو سالگى يعنى عنفوان جوانى ، پس هر چند پنج سالگى در ميان ديگر ائمه عليهم السّلام كمترين سن براى امامت است ، ولى شيعيان قبلا هم با اين پديده آشنايى داشته و برايشان غير منتظره نبود ، و اين سابقه خود بهترين دليل بر درستى و حقيقت آن بود كه نيازى به هيچگونه دليل و اثبات نداشت . با اين همه براى توضيح و روشن شدن بيشتر مطلب ، چند نكته بيان مىشود :
1 - امامت براى ائمهء اهل البيت عليهم السّلام ، مركزيت قدرت و نفوذ حكومت بسان خلفاى اموى و عباسى و فاطمى نيست ، تا از پدر به پسر منتقل شود ، بلكه براساس انتخاب و فرمان الهى است . و لذا امام عليه السّلام - كه فردى برگزيده توسط خداى تعالى است - در تمام زمينهها سرآمد ، و داراى علم و قدرت الهى است .
2 - اين پشتوانههاى علمى الهى را يكايك ائمه عليهم السّلام دارا بودند ، ولى آنان براساس اقتضاء و شرايط حاكم بر دوران زندگى خود عمل مىكردند .
امام باقر و امام صادق عليهما السّلام ، بر همين اساس از دوران امامت خود ، بزرگترين و شايستهترين بهره را گرفتند و علوم الهى و اسلام را گسترش و توسعه دادند و دانشگاهى عظيم برپا داشتند كه صدها محدّث ، فقيه ، متكلم ، مفسر و دانشمند در رشتههاى مختلف در آن به كسب
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 240
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٤٠