شده باشد . همچنين بر كسى پوشيده نيست ، وقتى خبردهندهاى - اگر چه مورد اعتماد هم نباشد - از واقعهاى قبل از وقوع اطلاع مىدهند ، تنها شرط براى پذيرش خبرش ، تحقق و وقوع پيشگويى او است .
چون همين امر ، بيانگر راستگويى او خواهد بود ، حتى اگر راوى ، از نظر بعضى دانشمندان رجال مورد اعتماد ، قلمداد نشده باشد . « 1 »
و نمونهاش روايت كلينى و صدوق به اسناد صحيح از ابان بن عياش از سليم بن قيس هلالى از عبد اللّه بن جعفر طيار از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه شامل نص بر حضرت على و سپس فرزندش حسن و سپس فرزندش حسين ، و سپس على بن حسين و بعد او محمّد باقر عليهم السّلام بوده و سپس فرمود :
« سپس بقيهء دوازده امام كه نه نفر از فرزندان حسين مىباشند » . « 2 »
بنابراين نظر ، كسانى كه ابان بن عياش را ضعيف مىدانند ، زيانى به پيشگويى او از واقعيتى كه دهها سال پس از مرگ او واقع شده ، نمىرساند . و در كتاب مرحوم صدوق « كمال الدين » روايات فراوانى از اين گونه وجود دارد . و متأسفانه شخصى غير متخصص با ادعاى
هامش
( 1 ) - امّا با مورد اعتماد بودن خبردهنده به اندازهء كافى ، ديگر نيازى به اتفاق در مورد او نيست .
چون راستگويى او بسنده است و بعد از راستگويى چيزى جز مطابقت خبر با واقعيت وجود ندارد ، مانند فرود آمدن حضرت عيسى و ظهور حضرت مهدى عليه السّلام و فتنهء دجال و مانند آن ، هرچند كه هيچيك از آنها محقق نشده است .
( 2 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 529 ، ح 4 ، باب 126 ؛ كمال الدين ، ج 1 ، ص 270 ، ح 15 ، باب 24 ؛ الخصال ، ج 2 ، ص 477 ، ح 41 از بابهاى دوازدهگانه .