ابيطالب و دو فرزند گراميش حضرت امام حسن و امام حسين عليهم السّلام .
و از زنان : ام سلمة ، عائشة ، حضرت فاطمه دخت گرامى رسول خدا عليها السّلام » .
سپس رواياتى را نقل كرده كه از ائمه عليهم السّلام رسيده و مطابق حديثهاى اصحاب پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و همچنين رواياتى از ائمه عليهم السّلام كه امام بعد از خود را به نام معيّن و مشخص كردهاند ، تا همگان بدانند - اگر انصاف دهند - و به آن ايمان آورند و از گروهى نباشند كه خداوند دربارهشان مىفرمايد :
« اختلاف نكردند مگر آنگاه كه علم پيدا كردند و اين اختلاف براى ظلم و تعدى به يكديگر بود » . « 1 »
6 - در كمال الدين روايت شده از محمّد بن على بن ماجيلويه و محمّد بن موسى بن متوكل ، از محمّد بن يحيى عطار از محمّد بن حسن صفار .
و از محمّد بن حسن بن احمد بن وليد ، از محمّد بن حسن صفّار ، از ابو طالب عبد اللّه بن صلت قمى ، از عثمان بن عيسى از سماعة بن مهران كه گفت : « من و ابو بصير و محمّد بن عمران غلام ابو جعفر عليه السّلام در خانهاى در مكه بوديم . پس محمّد بن عمران گفت : شنيدم كه ابو عبد اللّه عليه السّلام مىفرمود : ما دوازده امام هدايت شده هستيم . ابو بصير به او گفت : ترا به خدا قسم آن را از ابو عبد اللّه شنيدى ؟
هامش
( 1 ) - سوره جاثيه ، آيه 17 ،فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْكتاب خزاز « كفاية الاثر » مقدمهء كتاب ، ص 8 و 9 .