نه با ملازمهء ميان اتفاق كل و قول معصوم .
بلكه ما سبب را كه اتفاق علما است نقل مىكنيم ، و اين خبر نسبت به اتفاق الكلّ يك خبر حسى است .
حال :
لازمه صدق العادل تصديق خبر عادل است .
لازمه تصديق عادل در اخبارش اين است كه خود را جاى او بگذارد .
در نتيجه : همانطور كه او قول معصوم را حدس مىزند تو هم آن را حدس خواهى زد و اين يقين براى تو حجت است .
* دومين پاسخ محقق كاظمى به اشكال دوم چيست ؟
اين است كه : حجيت اجماع بايد از ناحيه نقل مسبّب باشد .
يعنى : اگرچه مدعى اجماع ، قول معصوم را عن حدس نقل مىكند ، لكن حدسى كه مبتنى بر مبادى حسيهء ضروريه باشد به منزلهء حس است .
بله ، حسّى كه مبتنى بر مبادى حسيّه نباشد ارزش ندارد مثل : اخبار به امور عقليهء محضه مثل :
حدوث و يا قدم عالم و . . . ، كه اگر هزار نفر شخص موثّق هم خبر دهند قابل قبول نيست ، بلكه شخص بايد خودش به تفحص بپردازد و برهان بر اثبات چنين امور عقلى اقامه نمايد .