حكمتش از حكمت او ، و شجاعتش از شجاعت او ، و همچنين ديگر كمالات ، جز در آنچه استثنا فرمود . يعنى كلام پيامبر كه : غير از اين كه پيامبرى بعد از من نيست » . « 1 » گويم :
بنابراين ، حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام با ولايت و دانش و حكمت و ديگر كمالاتش غير از نبوّت پس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از همه برتر است . پس اين حديث شريف دلالت بر افضليت و امامت بلافصل او دارد ، بدان رو كه مقدم داشتن مفضول بر فاضل زشت است ، همانگونه كه از گفتههاى صريح پدر دهلوى برمىآيد ، چه برسد به ديگر بزرگان .
امامت در رأس همهى كمالهاست ، همانگونه كه از گفتهى فخر رازى در « نهاية العقول » آشكار است . پس على عليه السلام به همين علّت پس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم قرار مىگيرد ، چرا كه اگر امام نمىبود ، پيرو بود ، و كمالهاى اساسى از او منتفى مىشد ، كه اين خُلف است .
به طور كلى ، از اين گزارشِ مستفاد از حديث روايت شده در حلية الاولياء ، دلالت حديث منزلت ، بر عموميت منزلت آشكار مىشود . و تلاش منكران در گذشته و حال ، فرو مىريزد ، و سپاس از آنِ خداوند ، پروردگار جهانيان است .
9 - حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم : چيزى از خداوند نخواستم جز اين كه مانندش را براى تو درخواست كردم . . .
از قوىترين دليلها بر اين حقيقت كه همهى كمالها و فضيلتها جز نبوت براى حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام ثابت است ، حديثى است كه گروه بسيارى از پيشوايان بزرگ نقل كردهاند مانند :
ابنابىعاصم ؛ احمدبن عمروشيبانى ؛ محمّدبنجرير طبرى ؛ سليمانبن احمد طبرانى ؛ ابوحفصبنشاهين ؛ ابونعيم اصفهانى ؛ ابنمغازلى شافعى ؛ موفّقبناحمد خطيب خوارزمى ؛ محمّدبنيوسف زرندى ؛ سيد شهابالدين احمد ؛ جلالالدين سيوطى ابراهيم
هامش
( 1 ) . توضيحالدلائل ( خطى ) .