فصاحت امام على ( ع ) خطبهها ، و نامهها ، و آثار باقىمانده امام سرمايه فصاحت فصحا ، و آيتى در سرحد اعجاز ، و برتر از كلام مخلوق و مادون كلام خالق است .
رأى سديد امام على ( ع ) - را از نصايح و راهنمائىهاى وى به خلفاى معاصر و راىزنىهاى جانانه كه به قيمت هستى مسلمين تمام شد ، از خلال تاريخ فراوان ميتوان ديد و كسى شك ندارد در اقامه حدود الهى ، دقيق و سختگير و حتى ، نسبت بنزديكترين افراد خود چون « عقيل » و « ابن عباس ، » و از ديگران چون ( مصقلة بن هبيره ) را تاريخ ثبت كرده است . ( كشف المراد )
شيعه آل محمد ( ص ) فرقه ناجيه است به چه دليل ؟
علامه حلّى ره فرموده است : روزى با استاد خود ( خواجه نصير الدين طوسى ) در اين مسئله مباحثه ميكرديم .
گفتم : هر فرقه گمان مىكند ، او ناجى است ، ما هم گمان ميكنيم ، ما ناجى هستيم .
دليل ما چيست ؟
خواجه در جواب فرمود : پاسخ اول : انكه من كتب طوائف را تتبّع كردم و اسلام و مذاهب ايشان را يافتهام كه : تمام هفتاد و دو فرقه متفقند كه اسلام و اقرار به شهادتين ، سبب نجات و دخول در بهشت است .
و با اين قول : فقط فرقه شيعه اماميه مخالفند ، و گويند :
( باعث نجات و دخول بهشت ، اقرار به شهادتين ، و اقرار به ولايت اهل البيت عليهم السلام است ، و اينكه بعد از رسول اكرم ( ص ) وصيى و خليفه بلافصل على ( ع ) است و لا غير . )
پس اگر فرقه ناجيه ، غير اماميه باشد : بايد همه فرقهها ، ناجى باشند نه يك فرقه .
چونكه فقط فرقه اماميه تنها در اينكه ميگويند : ولايت اهل بيت ( ع ) و اقرار به خلافت بلافصل على بعد از رسول اكرم ( ص ) مشروط است ، دعوى خلافت غير على ( ع ) باطل است .
اما آن هفتاد و دو فرقه ، متّفقند و اشتراك دارند در اينكه موجب نجات چيست ؟
پس ظاهر شد كه هيچ طائفهاى ، از طوائف ناجى نيست ، مگر اماميه كه شيعه آل محمدند عليهم السلام . اقوال الائمه - ج 13 / 58