شيخ محى الدين شافعي از شيخ أبو عمرو بن صلاح شافعي نقل كرده است به اين مضمون كه : در اين نزديكى بعضي از فاجران وحيلهوران در كعبهء معظّمه بدعت دو امر باطل نموده كه از آنها ضرر عظيمى به عوام مىرسانند ، يكى عروة الوثقى است ، وآن جاى بلندى است از ديوار خانه كه مقابل در خانهء مباركه است وآن را عروة الوثقى نام نهادهاند ، وبه خيال عوام انداختهاند كه هر كه خود را به آن برساند ، پس به تحقيق كه خود را به عروة الوثقى رسانيده خواهد بود ، وبه اين سبب عوام كمال تعب « 1 » مىكشند تا خود را به آن برسانند ، وگاهى مىشود كه بعضي سوار بعضي مىشوند ، وبسا هست كه زن به پشت مرد مىرود وبالعكس وبدن خود را به بدن ديگرى مىرسانند ، واين موجب شكستن طهارت ايشان مىشود وضررهاى ديني ودنيوي به ايشان مىرسد .
وديگر ؛ ميخى است كه در ميان خانهء مبارك كوبيدهاند وآن را سرة الدنيا يعنى : ناف دنيا ناميدهاند وعوام را بر آن مىدارند كه شكم خود را برهنه كنند وناف خود را بر آن بگذارند « 2 » ، خدا بكشد آنها را كه اين را اختراع نمودند .
قاصر گويد كه : شايد مرادش از مردانى كه در كعبه با زنان مختلط مىشدند خدمهء كعبه باشند ، يا آنكه در آن عصر متعارف چنين بوده است كه مردان با زنان داخل مىشدهاند ، والّا در اين اعصار مردان در روزى وزنان در روز ديگر داخل مىشوند ودر مجموع سال از براي بار عام هشت روز از براي مردان وهشت روز از براي زنان در خانه را مىگشايند ومنبر چوبين را نزد آستانهء در مىگذارند كه مردم به آسانى داخل شوند .
وهشت روز حصّهء مردان : روز عاشوراست ، وروز دوازدهم ربيع الأول كه روز ولادت حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم است نزد أهل سنّت وبعضي از شيعه ، وروز
هامش
( 1 ) الف ، ه : تصديع .
( 2 ) المجموع : 8 / 269 ( با اندكى اختلاف ) .