هيچ جا بدون آن تزويج نكنند عزبها چه كنند ؟
جواب :
دادن شيربهاء يا گرفتن آن هيچ كدام حرام نيست ، لكن لزوم ندارد ، واگر آن را داخل صيغهء مهر كنند وجزء مهر زن نمايند كه زن خودش به گيرنده دهد حلال وبىشبهه مىشود هرگاه زن راضى باشد ، واگر در صيغه داخل كنند به اين نحو كه بالاستقلال مال گيرنده باشد بدون وساطت زن ؛ آن باطل است ودادنش لازم نيست ، وبر هر تقدير هرگاه شيربهاء جزء مهر نشود - به نحوى كه مذكور شد - لكن سبب كم شدن مهر شود آن شيربهاء بر گيرنده حرام مىشود وشبهه در مهر بلكه در أصل نكاح به هم مىرسد ، وچاره منحصر در همان است كه گفتم .
سؤال شسج [ 363 ] :
هرگاه نذر را به غير لفظ عربى كنند صحيح است يا نه ؟ وهرگاه نمازى را نذر كند وآن را به نيّت سنّت به عمل آورد وهمچنين وضوى آن را ؛ درست است يا نه ؟
جواب :
به عنوان سنّت درست نيست ، وهرگاه وقتش معيّن بوده وبه آن نحو مخالفت به عمل آمده ووقت بيرون رفته كفّاره لازم است ، واگر همين لفظ سنّت به زبان يا به خاطر گذرانيده لكن مىدانسته كه نماز نذرى بر گردنش لازم است وتركش نمىتوان كرد در اين صورت ضرر ندارد ، - وهمچنين در وضو - نذرش به عمل آمده ، واينها همه بر تقديرى است كه نذرش درست باشد وبا شرايط صحّت به عمل آمده باشد .
واز جملهء شرايط صيغهء نذر گفتن « للّه عليّ هكذا » است ، ومراد از هكذا آن است كه : آنچه را مىخواهد كه نذر كند بعد از « للّه عليّ » بگويد ؛ هرچند كه به غير لفظ عربى باشد - ليكن بايد معنى « للّه عليّ » را فهميده باشد ومعنيش آن است كه : لازم باد از براي خدا « 1 » بر من ، ومشهور آن است كه : صيغهء نذر
هامش
( 1 ) ب : رضاى خدا .