العاصفات ، و أشهد أنّ محمّدا نجيب اللّه ، و سفير وحيه ، و رسول رحمته . ( 1 ) أمّا بعد ، فإنّي أوصيكم بتقوى اللّه الّذي ابتدأ خلقكم ، و إليه يكون معادكم ، و به نجاح طلبتكم ، و إليه منتهى رغبتكم ، و نحوه قصد سبيلكم ، و إليه مرامي مفزعكم . ( 2 ) فإنّ تقوى اللّه دواء داء قلوبكم ، و بصر عمى أفئدتكم ، و شفاء مرض أجسادكم ، و صلاح فساد صدوركم ، و طهور دنس أنفسكم ، و جلاء عشا أبصاركم ، و أمن فزع جأشكم ، و ضياء سواد ظلمتكم . ( 3 ) فاجعلوا طاعة اللّه شعارا دون دثاركم ، و دخيلا دون شعاركم ، و لطيفا بين بادهاء سخت جهندهها ، و گواهى دهم بدرستى كه محمّد برگزيدهء خدا است ، و رسول وحى او ، و رسول رحمت او تعالى .
( 1 ) پس از حمد خدا ، بدرستى كه من وصيّت مى كنم شما را به تقواى خدا آنك ابتدا كرد آفريدن شما را ، و به او باشد بازگشتن شما ، و به او [ است ] فيروزى [ و ] حصول حاجت شما ، و به اوست نهايت رسيدن رغبت شما ، و [ به ] جانب او [ است ] راست شدن راه راست شما ، و به او است جاى انداختن پناه گاه شما . ( 2 ) پس بدرستى كه تقواى خدا داروى درد دل هاى شما است ، و بينائى كورى دل هاى شما است ، و شفاى بيمارى تنهاى شما است ، و صلاح تباه شدن سينههاى شما است ، و پاكى چرك نفس هاى شما است ، و روشنى نادانى و كورى بصرهاى شما ، و ايمنى ترسيدن طپيدن دل هاى شما است ، و روشنى سياهى تاريكى شما است . ( 3 ) پس گردانيد شما طاعت خدا را جامهء اندرونى [ خود كه ] نزديك تر [ باشد ] از جامهء بيرونى شما ، و [ بگردانيد طاعت خدا را ] داخل شونده [ در باطن شما كه ] نزديك تر [ باشد از ] جامهء اندرونى شما ، و [ آن
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 71
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧١