الحباء ، و لا يستنفده سائل ، و لا يستقصيه نائل . ( 5 ) و لا يلويه شخص عن شخص ، و لا يلهيه صوت عن صوت ، و لا تحجزه هبة عن سلب ، و لا يشغله غضب عن رحمة ، و لا تولهّه رحمة عن عقاب ، و لا تجنهّ البطون عن الظّهور ، و لا تقطعه الظّهور عن البطون . ( 6 ) قرب فنأى ، و علا فدنا ، و ظهر فبطن ، و بطن فعلن ، و دان و لم يدن . لم يذرإ الخلق باحتيال ، و لا استعان بهم لكلال . ( 7 ) أوصيكم ، عباد اللّه ، بتقوى اللّه ، فإنّها الزّمام و القوام ، و نقصان نكند او را عطا دادن ، و به آخر رسيدن نجويد او را سؤال كننده ، و به غايت نرساند او را هيچ عطايى . ( 5 ) و بنگرداند او را شخصى از شخصى ، و مشغول نكند او را آوازى از آوازى ، و باز ندارد او را بخشش از ربودن نعمت [ ديگرى ] ، و مشغول نكند او را خشمى از رحمت ، و سرگشته نكند او را رحمتى از عقوبت ، و وا نپوشد او را شكم ها از پشت ها ، و قطع نكند او را پشت ها از شكم ها . ( 6 ) نزديك شد به حفظ و علم ، پس دور است به مشابهت ، و بلند است به در [ جه ] و عظمت ، نزديك است به لطف ، و ظاهر شد به دلايل ، و پنهان است از حواس و ادراك خلق ، پس آشكارا شد ، و ذليل كرده [ از روى ] قهر ، پس قهر نكند او را [ كسى ] ، نيافريد خلق را به حيله و رنج ، و طلب يارى نكرد به ايشان به [ جهت ] خستگى . ( 7 ) وصيّت مى كنم شما را بندگان خدا به پرهيزگارى خدا ، بدرستى كه آن مهار طاعت است ، و قوام اعمال ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 65
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٦٥