133 -
و قال عليه السلام ، و قد عزّى الأشعث بن قيس عن ابن له : يا أشعث ، إنّك إن تحزن على ابنك فقد استحقّت ذلك منك الرّحم ، و إن تصبر ففي اللّه من كلّ مصيبة خلف . ( 1 ) يا أشعث ، إن صبرت جرى عليك القدر و أنت مأجور ، و إن جزعت جرى عليك القدر و أنت مأزور . سرّك و هو بلاء و فتنة ، و حزنك و هو ثواب و رحمة . ( 2 )
134 -
و قال عليه السلام ، على قبر رسول اللّه ساعة دفن : إنّ الصّبر لجميل إلّا عنك ، و إنّ الجزع لقبيح إلّا عليك ، و إنّ 133 - و گفت او - عليه السّلام - بدرستى كه تعزيت داد اشعث پسر قيس [ را ] از [ مصيبت ] پسر او : اى اشعث بدرستى كه تو اگر اندوهگن شوى بر پسر خود ، بدرستى كه سزاوار شد آن حزن را از تو [ قرابت و ] خويشى ، و اگر صبر كنى [ پس ] بر خداست از هر مصيبتى عوضى . ( 1 ) اى اشعث اگر صبر كنى تو ، برفت بر تو حكم قدر و تو باشى مزد داده ، و اگر جزع كنى ، برفت بر تو قدر و تو باشى گناه كرده . شاد [ كرد تو را ] پسر در [ وقت ولادت ] ، و [ حال آن كه ] او بلا بود و فتنه ، و اندوهگن شدى و [ حال آن كه ] او ثواب [ بود ] و رحمت . ( 2 ) 134 - و گفت او - عليه السّلام - بر قبر رسول خدا [ در ] ساعتى كه دفن كر [ د ] ند : بدرستى هر آينه صبر خوب است الّا از [ مفارقت ] تو ، و بدرستى كه جزع زشت است