مر أهلك أن يروحوا في كسب المكارم ، و يدلجوا في حاجة من هو نائم . ( 1 ) فوالّذي [ وسع ] سمعه الأصوات ، ما من أحد أودع قلبا سرورا إلّا و خلق اللّه له من ذلك السّرور لطفا . ( 2 ) فإذا نزلت به نائبة جرى إليها كالماء في انحداره حتّى تطردها عنه كما تطرد غريبة الإبل . ( 3 ) - إذا أملقتم فتاجروا اللّه بالصّدقة .
- الوفاء لأهل الغدر غدر عند اللّه ، و الغدر بأهل الغدر وفاء عند اللّه تعالى . ( 4 ) خود را كه شبانگاه كنند در كسب كرم ها ، و به شب بروند [ در بر آوردن ] حاجت آن كس كه او خفته باشد . ( 1 ) بحقّ خدايى كه تمام فرا گرفت شنوايى [ او ] مر آوازها را ، نيست يكى از [ مردمان ] كه به وديعه نهد دلى را شادى الّا آنك بيافريد خدا براى او از آن شادى لطفى يا فرشتهاى . ( 2 ) پس چون فرو آيد به او حادثه [ اى ] ، روان گرداند آن [ لطف ] را همچو آب در نشيب آمدن او تا براند آن [ حادثه ] را از او ، چنان كه برانند غريبهء شتر را . ( 3 ) - چون درويش شويد پس تجارت كنيد با خدا به صدقه دادن .
- وفا مر اهل غدر را غدر باشد به نزديك خدا ، و غدر با اهل غدر وفا باشد به نزديك خداى تعالى . ( 4 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 510
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٥١٠