تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
و يدرّب ، و يولّى عليه ، و يؤخذ على يديه . ليسوا من المهاجرين و الأنصار ، و لا [ من ] الّذين تبوّؤوا الدّار . ( 1 ) ألا و إنّ القوم اختاروا لأنفسهم أقرب القوم ممّا يحبّون ، و إنّكم اخترتم لأنفسكم أقرب القوم ممّا تكرهون . ( 2 ) و إنّما عهدكم بعبد اللّه ابن قيس بالأمس يقول : « إنّها فتنة ، فقطّعوا أوتاركم ، آزمايش كنند او را ، و ولى گردانند بر او [ شخصى را ] به جهت مصالح امور [ او ] ، و فرا گيرند هر دو دست او [ را ] ، نيستند [ ايشان ] از مهاجران و انصاران ، و نه از گروهانى كه جا گرفتند و وطن ساختند سراء ايمان [ و اسلام ] را . ( 1 ) بدان و بدرستى كه قوم [ شام ] اختيار كردند براى نفس [ هاى ] ايشان نزديك ترين [ كسى از ] قوم [ خود ] از آنچه دوست مى داشتند ، يعنى عمرو عاص ، و بدرستى كه شما اختيار كرديد براى نفس هاى خود نزديك ترين قوم [ خود ] از آنچه كراهت داشتيد شما . ( 2 ) و بدرستى كه عهد شما با عبد اللّه پسر قيس ، [ يعنى ] ابو موسى اشعرى به ديگر روز [ بود كه ] مى گفت : - [ آن گاه كه من به سوى بصره حركت كرده بودم ] - بدرستى كه اين [ حركت ] فتنه [ و فساد ] است ، پس ببريد زه‌هاى كمان خود را ، و در غلاف كنيد شمشيرهاى خود را ، پس اگر راست بود [ سخن اين ] گوينده [ يعنى ابو موسى ] ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 167 | خطب الإمام علي ( ع ) / مجهول قرن 5 و 6