المنايا ، مع كلّ جرعة شرق ، و في كلّ أكلة غصص لا تنالون منها نعمة إلّا بفراق أخرى ، و لا يعمرّ معمّر منكم يوما من عمره إلّا بفوات آخر من أجله ، و لا تجدّد له زيادة في أكله إلّا بنفاد ما قبلها من زرقه . ( 1 ) و لا يحيا له أثر إلّا مات له أثر ، و لا يتجدّد له جديد إلّا بعد أن يخلق له جديد ، و لا تقوم له نابتة إلّا و تسقط منه محصودة . و قد مضت أصول نحن فروعها ، فما بقاء فرع بعد ذهاب أصله ( 2 ) منها : و ما أحدثت بدعة إلّا ترك بها سنّة . فاتّقوا البدع ، و الزموا المهيع إنّ عوازم الأمور أفضلها ، و إنّ محدثاتها شرارها . ( 3 ) جرعه [ اى ] گلو گرفتن آب ، و در هر خورشى گلو گرفتن طعام ، نيابيد شما از دنيا نعمتى الّا به مفارقت ديگرى [ از آن ] ، و عمر ندهند عمر داده را از شما روزى جز به فائت شدن روز ديگر از اجل او ، و نو نكنند براى او زياده در روزى او مگر به آخر رسيدن پيش آن از روزى او . ( 1 ) و زنده نكنند براى او ذكر چيزى الّا كه مرده باشد مر او را اثرى ، و نو نكنند براى او نوى جز آنك پس [ از ] آنك كهنه شود او را نوى ، و بر نخيزد براى او رستهاى جز آن كه بيفتد از [ آن ] درودهاى ، و بدرستى كه بگذشت اصل ها ، ماييم فرع هاى آن ، پس چه بود بقاء فرع پس از بشدن اصل آن ( 2 ) [ بعضى ديگر از آن خطبه است ] و نو نيارند بدعتى مگر آنك ترك كنند به آن سنّتى و نهادى ، بپرهيزيد از بدعت و ملازم شويد جادهّء فراخ را ، بدرستى كه فرايض آنچه امر كرد خدا و رسول فاضل تر است آن ، و بدرستى كه نو آوردهء آن بدتر آن است . ( 3 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 328
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٢٨