الصّدق إلى سبيل الحقّ . ( 1 ) ألا إنّ اللّه قد كشف الخلق كشفة ، لا أنهّ جهل ما أخفوه من مصون أسرارهم و مكنون ضمائرهم ، « و لكن ليبلوهم : أيّهم أحسن عملا » ، فيكون الثّواب جزاء ، و العقاب بواء . ( 2 ) أين الّذين زعموا أنّهم الرّاسخون في العلم دوننا ، كذبا و بغيا علينا ، أن رفعنا اللّه و وضعهم ، و أعطانا و حرمهم ، و أدخلنا و أخرجهم . ايشان ، پس بخواند خلق را به زبان راستى وا راه حق . ( 1 ) بدان بدرستى كه خدا ظاهر كرد ، و وا برد ، و امتحان كرد خلق را ظاهر كردنى [ در ] افعال و احوال ، نه آنك ندانست آنچه پنهان داشتند آن را از نگه داشتهء سرّهاى ايشان ، و پوشيدهء ضميرهاى ايشان ، و ليكن تا بيازمايد ايشان را [ كه ] كدامين ايشان نيكوتر [ است ] به عمل ، پس باشد ثوا [ ب ] جزاء [ عمل ايشان ] ، و عقوبت يكسان . ( 2 ) كجااند آنان كه دعوى كردند بدرستى كه ايشان استوار شدگانند در علم جز ما ، به دروغ و جور و حسد بر ما ، كه رفيع گردانيد و برداشت ما را خدا و وضيع و زبون كرد ايشان را ، و عطا داد ما را فضيلت و باز داشت از ايشان ، و در آورد ما را در كرامت و برون برد ايشان را ، به ما هادهند راه راست را ، و به ما وا برند راه جهل و كورى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 325
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٢٥