تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 324

مساهمون:

ص٣٢٤
اللّهمّ انشر علينا غيثك و بركتك ، و رزقك و رحمتك ، و اسقنا سقيا نافعة مروية معشبة ، تنبت بها ما قد فات ، و تحيي بها ما قد مات ، ناقعة الحيا ، كثيرة المجتنى . ( 8 ) تروي بها القيعان ، و تسيل البطنان ، و تستورق الأشجار ، و ترخص الأسعار ، « إنّك على ما تشاء قدير » . ( 9 )

144 - و من خطبة له عليه السلام

بعث رسله بما خصّهم به من وحيه ، و جعلهم حجّة له على خلقه ، لئلّا تجب الحجّة لهم به ترك الإعذار إليهم ، فدعاهم بلسان رحمت [ خود ] را ، و آب ده ما را آب و بارانى سود كنندهء سيراب كنندهء گياه آورنده ، برويد به آن آنچه فائت شد ، و زنده شو [ د ] به آن آنچه بدرستى كه مرد ، [ بارانى كه نشانندهء تشنگى باشد ] ، بسيار چيده بركت و خير ( 8 ) سير آب كنى به آن زمين هامون و نرم را ، و سيلان كنى زمين گو را ، و برگ بر آرى به آن درختان را ، و ارزان كنى نرخ ها را ، بدرستى كه تو بر آنچه خواهى توانائى . ( 9 ) 144 - [ و از خطبه‌هاى آن حضرت - عليه السلام - است ] بفرستاد رسول خود را بدانچه خاص گردانيد به آن از وحى او - خدا - و گردانيد به ايشان حجّتى مر او را بر خلق خود ، تا واجب نشود حجّت [ و بهانه‌اى ] مر ايشان را به ترك عذر آوردن وا